எண்ணச்சிறகு............

30 : வாய்மை

2011-01-29T19:36:00.005+05:30

01 : வாய்மை எனப்படுவ(து) யாதெனின் யாதொன்றும்

தீமை இலாத சொலல்.

உண்மை என்று சொல்லப்படுவது எது என்றால் எவ்வுயிர்க்கும் தீங்கு தராத சொற்களைப் பேசுவதே ஆகும்.

02 : பொய்மையும் வாய்மை இடத்த புரைதீர்ந்த

நன்மை பயக்கும் எனின்.

குற்றமற்ற நன்மை தரும் என்றால் பொய் கூட வாய்மையே ஆகும்.

03 : தன்நெஞ் சறிவது பொய்யற்க பொய்த்தபின்

தன்நெஞ்சே தன்னைச் சுடும்.

உள்ளம் அறிய பொய் கூறாதே ! கூறினால் உன்னெஞ்சே உன்னைச் சுட்டெரித்து விடும்.

04 : உள்ளத்தால் பொய்யா தொழுகின் உலகத்தார்

உள்ளத்துள் எல்லாம் உளன்.

மனமறிய பொய் கூறாது வாழ்பவன் உலகத்தவரின் உள்ளங்களில் எல்லாம் வீற்றிருப்பான்.

05 : மனத்தொடு வாய்மை மொழியின் தவத்தொடு

தானஞ் செய்வாரின் தலை.

மனமறிய உண்மை பேசி வாழ்பவன் தானமும் தவமும் செய்யும் மக்களைக் காட்டிலும் சிறந்தவன். தனக்காகச் செய்கின்ற தானமும் பிறர்க்காகச் செய்கின்ற தவமும் கூட உண்மை பேசுபவன் முன் பொய்த்துப் போகும். உலகில் உண்மையே உயர்ந்த அறம்.

06 : பொய்யாமை அன்ன புகழில்லை எய்யாமை

எல்லா அறமும் தரும்.

பொய் கூறாதிருத்தலை விடச் சிறந்த புகழ் வேறு இல்லை. வருந்திப் பாடுபடாமலே எல்லாப் புகழையும் தருவது உண்மை ஒன்றே !

07 : பொய்யாமை பொய்யாமை ஆற்றின் அறம்பிற

செய்யாமை செய்யாமை நன்று.

பொய் சொல்லாமல் நடக்கும் புனிதச் செயல் ஒன்றை நீ மேற்கொண்டாலே போதும். பிற புண்ணியச் செயல்கள் எல்லாம் நீ செய்யாமலே உனக்கு வந்து சேரும்.

08 : புறந்தூய்மை நீரான மையும் அகந்தூய்மை

வாய்மையால் காணப் படும்.

உடல் தூய்மை நீ நாள் தோறும் நீராடுவதால் அமையும். அது போல் உன் உள்ளத் தூய்மை நீ நாள் தோறும் உண்மை பேசுவதால் அமையும்.

09 : எல்லா விளக்கும் விளக்கல்ல சான்றோர்க்கு

பொய்யா விளக்கே விளக்கு.

புற இருளைப் போக்குகின்ற விளக்குகள் எல்லாம் சான்றோர்க்கு விளக்காக மாட்டா ! மன இருளைப் போக்குகின்ற பொய்யாமை ஆகிய விளக்கே ஒளி தரும் விளக்காகும்.

10 : யாமெய்யாக் கண்டவற்றுள் இல்லை எனைத்தொன்றும்

வாய்மையின் நல்ல பிற.

உண்மையாகவே இந்த உலகத்தில் நான் ஆராய்ந்து அறிந்த வற்றுள் உண்மையை விடச் சிறந்த நல்லறம் வேறொன்றுமில்லை.

செல்வி ஷங்கர்

29 : கள்ளாமை

2010-09-04T18:15:00.006+05:30

எள்ளாமை வேண்டுவான் என்பான் எனைத்தொன்றும்
கள்ளாமை காக்கதன் நெஞ்சு ....................................01

பிறர்தன்னை இகழாது வாழ வேண்டும் என்று எண்ணுபவன் மற்றவர் பொருளை வஞ்சித்துக் கொள்ளும் மனம் இல்லாதவனாய் இருக்க வேண்டும். வஞ்சனை என்றும் இழிவையே தரும்.

உள்ளத்தால் உள்ளலும் தீதே பிறன்பொருளைக்
கள்ளத்தால் கள்வேம் எனல் .......................................02

அடுத்தவன் பொருளை அவன் அறியாமல் கவர்ந்து கொள்வோம் என மனத்தால் நினைத்தாலும் அது தீதே. நினைவு செயலுக்கு இடமாகும்.

களவினால் ஆகிய ஆக்கம் அளவறிந்(து)
ஆவது போலக் கெடும் ...............................................03

திருடிப் பெறுகின்ற செல்வம், பெருகுவது போல் தோன்றி, இருப்பதையும் அழித்துச் சென்று விடும். அழிவிற்கு வழி கோலுதல் ஆக்கமன்று.

களவின்கண் கன்றிய காதல் விளைவின்கண்
வீயா விழுமம் தரும் ....................................................04

திருடிப் பொருள் பெற விரும்பும் பேராசை முடிவில் தீர்க்க முடியாத பெரும் துன்பத்தைத் தந்து விடும். துயரம் தரும் களவை விரும்பவே கூடாது.

அருள்கருதி அன்புடையர் ஆதல் பொருள்கருதி
பொச்சாப்புப் பார்ப்பார்கண் இல் ...............................05

பிறன் பொருளைத் தனதாக்கிக் கொள்ளும் வஞ்ச மனத்தாரிடம் அன்பும் அருளும் நிறைந்த செயலைக் காண முடியாது. வஞ்சிப்பாரிடம் வளமான மனமேது ?

அளவின்கண் நின்றொழுகல் ஆற்றார் களவின்கண்
கன்றிய காத லவர் ......................................................06

மாற்றான் பொருளைத் திருடி வாழும் ஆசை மனமுடையாரிடம் நல்வழியில் செல்லும்
நல்ல மனத்தைக் காண முடியாது.

களவென்னும் காரறி வாண்மை அளவென்னும்
ஆற்றல் புரிந்தார்கண் இல் .........................................07

வாழும் முறை அறிந்து வாழ்பவனிடத்தே பிறன்பொருளை வஞ்சித்து வாழும் இருள் மனம் நிற்காது. இருளும் ஒளியும் ஒரு நேரத்தே தோன்றாது. ஒன்றிருப்பின் மற்றொன்று நிலைக்காது.

அளவறிந்தார் நெஞ்சத் தறம்போல நிற்கும்
களவறிந்தார் நெஞ்சில் கரவு .....................................08

வாழும் முறையறிந்து வாழ்பவன் நெஞ்சத்தே அறம் நிலைப்பதைப் போல் களவறிந்தவன் நெஞ்சில் வஞ்சம் குடியிருக்கும்.

அளவல்ல செய்தாங்கே வீவர் களவல்ல
மற்றைய தேற்றா தவர் ...............................................09

களவைத் தவிர பிறவற்றைத் தேர்ந்து அறியாதவர்கள் அறமில்லா செயல்களைச் செய்து அழிவர். புகழின்றி வாழ்வர்.

கள்வர்க்குத் தள்ளும் உயிர்நிலை கள்ளார்க்குத்
தள்ளாது புத்தேள் உலகு ...........................................10

திருடிப் பிழைப்பவர்க்கு வாழ்வின் பயன் நிலைக்காது. நல்வழி நடப்பார்க்கு வானுலகம் கிடைக்காமல் போகாது.

செல்வி ஷங்கர்

28 :கூடாவொழுக்கம்

2010-06-23T05:46:00.001+05:30

வஞ்ச மனத்தான் படிற்றொழுக்கம் பூதங்கள்
ஐந்தும் அகத்தே நகும்................................................... 01
வஞ்சகத் தன்மை உடையவனின் பொய்யான தவ ஒழுக்கம் இவ்வுலகத்தாரின் நகைப்புக்கு இடமாகும். உள்ளம் அறிய உண்மை வெளிப்படும் செயற்பாடே தவம். தலை சிறந்த ஒழுக்கம் !

வானுயர் தோற்றம் எவன்செய்யும் தன்நெஞ்சம்
தானறி குற்றப் படின்..................................................... 02
தன் நெஞ்சம் அறிய குற்றம் புரிந்தவனின் வானுயர்ந்த புகழாலும் பெருமையாலும் எவ்விதப் பயனுமில்லை !

வலியில் நிலைமையான் வல்லுருவம் பெற்றம்
புலியின்தோல் போர்த்துமேய்ந் தற்று.........................03
மனவலிமை இல்லாதவனின் தவக்கோலம், பசு புலியின் தோல் போர்த்திக் கொண்டு பயிர் மேய்ந்த கதையாகும். ஏமாற்றுதல் என்பது வேதனைக்குரியதே !

தவமறைந் தல்லவை செய்தல் புதல்மறைந்து
வேட்டுவன் புள்சிமிழ்த் தற்று.......................................04
தவக்கோலம் பூண்டு தவறானவற்றைச் செய்தல் வேடன் புதரில் மறைந்து பறவைகளைப் பிடிக்க வலை வீசுதல் போலாகும். வேட்டையாடுதல் வேள்வியாகாது.

பற்றற்றே மென்பார் படிற்றொழுக்கம் எற்றற்றென்றன்
ஏதம் பலவும் தரும்..........................................................05
ஆசைகளைத் துறந்தோம் என்று கூறிப் பொய்யான தவ ஒழுக்கம் மேற்கொள்வார் செயல் நாம் என்ன செய்தோம் என்று எண்ணி எண்ணி இரங்கும் படியான நிலையைத் தந்து விடும். மனக் கலக்கம் மாண்புறு செயலுக்கு வித்தாகாது.

நெஞ்சில் துறவார் துறந்தார்போல் வஞ்சித்து
வாழ்வாரின் வன்கணவர் இல்.......................................06
உள்ளத்தால் துறவாது துறவி போல் கோலம் கொண்டு ஏமாற்றி வாழ்பவரை விடக் கொடியவர் இவ்வுலகில் யாருமிலர். பொய்யும் போலித் தோற்றமும் ஒழுக்கம் ஆகாது.

புறங்குன்றி கண்டனைய ரேனும் அகங்குன்றி
மூக்கிற் கரியா ருடைத்து...............................................07
வெளித் தோற்றத்தில் குன்றி மணி போல் தோற்றம் உடையாரும் மனத்தை மறைத்துச் செயல்படுதல் மூக்கில் கரியுடைய தோற்றத்துடன் செயல்படுவது போல ஆகும்.

மனத்த(து) மாசாக மாண்டார்நீ ராடி
மறைந்தொழுகும் மாந்தர் பலர்.....................................08
மனத்தில் குற்றத்தை மறைத்து மாண்புடையார் போல் செயல்படுவார் செயல், நீரில் மூழ்கி தன்னை மறைத்து, தன் செயல்களைச் செய்வது போல் ஆகும்.

கணைகொடி(து) யாழ்க்கோடு செவ்விதாங் கன்ன
வினைபடு பாலாற் கொளல் .........................................09
தோற்றத்தில் அன்றிச் செயலாலும் மாறுபடும் மாந்தரும் உலகில் உள்ளனர். அம்பு தோற்றத்தால் நேரானது. ஆனால் செயலால் துன்பம் தரும். யாழ் வளைவானது. ஆனால் இன்னிசை தரும்.

மழித்தலும் நீட்டலும் வேண்டா உலகம்
பழித்த(து) ஒழித்து விடின்...............................................10
இந்த உலகம் பழிக்கத் தக்க செயல்களை நாமும் ஒழித்து விட்டால் புறத்தோற்றங்கள் நம்மை ஒன்றும் செய்து விட முடியாது. முடியை வளர்த்தலும் மொட்டை யடித்தலும் எதற்கு ?

செல்வி ஷங்கர்

27 :தவம்

2009-10-05T21:54:00.003+05:30

உற்றநோய் நோன்றல் உயிர்க்குறுகண் செய்யாமை
அற்றே தவத்திற் குரு ...........................................01

தனக்கு வரும் துன்பங்களைத் தாங்கிக் கொள்வதும் பிற உயிர்களுக்குத் துன்பம் செய்யாமல் இருப்பதுமே தவம் எனப்படும்.

தவமும் தவமுடையார்க் காகும் அவமதனை
அஃதிலார் மேற்கொள் வது .................................02

நல்லவராக இருப்பதும் நல்லொழுக்கம் மேற்கொள்வதும் தவமுடையார்க்கு அழகாகும். அஃதில்லாதவர் அவ்வாறு நடிப்பது தவறே ஆகும்.

துறந்தார்க்குத் துப்புரவு வேண்டி மறந்தார்கொல்
மற்றை யவர்கள் தவம்........................................03

தவம் செய்வார்க்கு தானம் செய்ய வேண்டியே மற்றவர்கள் தவம் மேற்கொள்வதில்லை.

ஒன்னார் தெறலும் உவந்தாரை ஆக்கலும்
எண்ணின் தவத்தான் வரும் ..............................04

துன்பம் செய்பவர்களைப் பொறுத்துக் கொள்ளுதலும் அன்பு செய்தாரைப் போற்றுதலும் தவத்தால் வரும் பண்பு

வேண்டிய வேண்டியாங் கெய்தலால் செய்தவம்
ஈண்டு முயலப் படும்.........................................05

நினைத்ததை நினைத்தவாறு பெறவே தவச் செயல் எல்லோராலும் மேற்கொள்ளப் படுகிறது. இடை விடா முயற்சியே தவம்

தவம்செய்வார் தங்கருமம் செய்வார் மற்றல்லார்
அவம்செய்வார் ஆசையுள் பட்டு ....................06

தவம் மேற்கொள்பவர்களே தம் கடமையைச் செய்பவர்கள். மற்றவர்களெல்லாம் ஆசையால் பயனற்ற செயல்களைச் செய்பவர்களே ஆவர்.

சுடச்சுடரும் பொன்போல் ஒளிவிடும் துன்பம்
சுடச்சுட நோற்கிற் பவர்க்கு...........................07

பொன்னைச் சுடச்சுட தரம் உயர்ந்து ஒளி வீசுவது போல் தவமேற்கொள்வார்
தன் துன்பம் நீங்கி அறிவொளி வீசுவர்.

தன்னுயிர் தானறப் பெற்றானை ஏனைய
மண்ணுயிர் எல்லாம் தொழும்.....................08

தன்னலப் பற்றற்றவனை தன்னுயிரும் பிறர்க்கே என்று எண்ணு பவனை எல்லா உயிரும் கை கூப்பித் தொழும்

கூற்றம் குதித்தலும் கைகூடும் நோற்றலின்
ஆற்றல் தலைப்பட் டவர்க்கு......................09

தவம் மேம்பட்ட ஒழுக்கம் உடையாரை எமனும்நெருங்க முடியாது. தன்னுயிரும் பிறர்க்கே என்ற விடாமுயற்சி உடையானிடம் உயிர் கொல்லும் எமனுக்கு ஒரு வேலையும் இல்லை.

இலர்பலர் ஆகிய காரணம் நோற்பார்
சிலர்பலர் நோலா தவர்..............................10

உலகில் வறியவர் பலராக இருப்பதற்குக் காரணம் தவ உணர்வுடையார் சிலராகவும் அவ்வுணர்வற்றார் பலராகவும் இருப்பதுவே . விடா முயற்சிஉடைய செயல்களே வெற்றியைத் தேடித் தரும்.

செல்வி ஷங்கர்

26 : புலால் மறுத்தல்

2009-05-16T18:45:00.003+05:30

தன்னூன் பெருக்கற்குத் தான்பிறிது ஊனுண்பான்
எங்ஙனம் ஆளும் அருள். -----------------------------01

தன்னுடல் வளர்ப்பதற்கு பிற உயிர்களைக் கொன்று உண்பவன் இடத்தில் அன்பும் அருளும் எப்படி இருக்க முடியும் ? ஒரு நாளும் அருள் பிறக்க வழி இல்லை. உயிர்க்கொலை கொடிது.

பொருளாட்சி போற்றாதர்க்கு இல்லை அருளாட்சி
ஆங்கில்லை ஊன்தின் பவர்க்கு.----------------------02

பொருளைப் போற்றிப் பாதுகாக்கும் திறன் அதன் பயன் அறியார்க்கு இல்லை. ஊன் தின்பவனுக்கு உயிரைக் காக்கும் அருட்தன்மை இல்லை.

படைகொண்டார் நெஞ்சம்போல் நன்றூக்காது ஒன்றன்
உடல்சுவை உண்டார் மனம்.---------------------------03

படைக்கருவி கொண்டவன் நெஞ்சம் உயிர்க்கொலை ஒன்றையே நோக்கி அன்பினை மறத்தல் போல், உடல்சுவை ஒன்றையே கருதி ஊனுண்பவன் அருளை மறக்கின்றான்.

அருளல்லது யாதெனின் கொல்லாமை கோறல்
பொருளல்லது அவ்வூன் தினல்.-----------------------04

அன்புடமை என்பது உயிர்க்கொலை செய்யாதிருத்தல். உயிர்களைக் கொல்லுதல் அருளுடைமை அன்று. அதுவும் அவ்வூனை உண்பது நற்செயல் அன்று.

உண்ணாமை உள்ளது உயிர்நிலை ஊனுண்ண
அண்ணாத்தல் செய்யாது அளறு. ----------------------05

ஊனுண்ணாதிருப்பவனே உண்மையில் உயிர் வாழ்பவன். அந்நிலை மறந்து ஊனுண்பவனை நரகம் கூட விழுங்காது. நரகத்திலும் கொடியது ஊனுண்ணுதல்.

தினற்பொருட்டால் கொல்லாது உலகெனின் யாரும்
விலைப்பொருட்டால் ஊன்தருவார் இல்.-------------06

தின்பதற்காக உயிர்க்கொலை செய்பவன் இல்லை என்றால் விற்பதற்காக உயிர்க்கொலை செய்வாரும் இல்லை. உண்பவன் இருப்பதால் தான் விற்பவனும் கொல்கின்றான்.

உண்ணாமை வேண்டும் புலாஅல் பிறிதொன்றன்
புண்ணது உணர்வார்ப் பெறின்.---------------------------07

பிறிதொரு உயிரின் உடற்புண் என்றுணர்ந்து புலால் உண்பதைத் தவிர்த்தல் வேண்டும்.

செயிரின் தலைப்பிரிந்த காட்சியார் உண்ணார்
உயிரின் தலைப்பிரிந்த ஊன்.-----------------------------08

தெளிந்த அறிவுடையார் உயிரை இழந்த உடலின் ஊனை உண்ண ஒருநாளும் விரும்பார். அறிவுடைமை என்பது உயிர்க்கொலை செய்யாமை.

அவிசொரிந் தாயிரம் வேட்டலின் ஒன்றன்
உயிர்செகுத் துண்ணாமை நன்று..------------------------09

அவிப்பொருள் அளித்து ஆயிரம் வேள்விகள் செய்வதை விடச் சிறந்தது ஒரு உயிரை அழித்து அதன் உடல் உண்ணாதிருத்தல்.

கொல்லான் புலாலை மறுத்தானைக் கைகூப்பி
எல்லா உயிரும் தொழும்.---------------------------------10

உயிர்க்கொலை செய்யாதவனை, ஊனுணவை உண்ணாதவனை உலகத்து உயிர்கள் எல்லாம் நெஞ்சாரப் போற்றி வணங்கும்.

செல்வி ஷங்கர்
-----------------------

25 : அருளுடைமை

2009-05-03T15:13:00.002+05:30

அருட்செல்வம் செல்வத்துள் செல்வம் பொருட்செல்வம்
பூரியார் கண்ணும் உள ! ...................................... 01
செல்வத்துள் சிறந்த செல்வம் அருட்செல்வம். மற்ற பொருட்செல்வம் எல்லாம் இழிவானவர்களிடம் கூட இருக்கலாம்.

நல்லாற்றான் நாடி அருளாள்க பல்லாற்றான்
தேரினும் அஃதே துணை ! ................................... 02
எப்படிப்பார்த்தலும் சரி - அருளே வாழ்வுக்குத் துணையாகும். எனவே நல்ல வழிகளை நாடி அருட்செயல் புரிதல் வேண்டும்.

அருள்சேர்ந்த நெஞ்சினார்க் கில்லை இருள்சேர்ந்த
இன்னா உலகம் புகல் ! ...................................... 03
நெஞ்சம் கனியும் அருளுடையார்க்கு துன்பம் நிறைந்த இருள் உலகம் எப்போதுமில்லை.

மன்னுயிர் ஓம்பி அருளாள்வார்க் கில்லென்ப
தன்னுயிர் அஞ்சும் வினை ! ...............................04
பிற உயிர்களை அன்போடு காத்து அருள் செய்வார்க்கு தன்னுயிர் அஞ்சும் படியான துயர் எப்போதும் இல்லை.

அல்லல் அருளாள்வார்க் கில்லை வளிவழங்கும்
மல்லல்மா ஞாலம் கரி ! .....................................05
அன்போடும் அறிவோடும் வாழ்வார்க்குத் துன்பமில்லை என்பதற்கு இந்த வளமான பூமியே சான்றாகும். காற்றும் மழையும் இயற்கை வளமும் நாம் கேட்டு வருவதில்லையே !

பொருள்நீங்கிப் பொச்சாந்தார் என்பர் அருள்நீங்கி
அல்லவை செய்தொழுகு வார் ! ..........................06
அன்பின்றி அருள் மறந்து அல்லவை செய்பவர்கள் வாழ்வின் பயனிழந்தவர்கள் ஆவர்.

அருளில்லார்க் கவ்வுலக மில்லை பொருளில்லார்க்
கிவ்வுலகம் இல்லாகி யாங்கு! ............................ 07
பொருளில்லாதவர்க்கு இவ்வுலக இன்பம் இல்லாதது போல் அருளில்லார்க்கு வாழ்வில் புக்ழ் இன்பம் இல்லாது போகும்.

பொருளற்றார் பூப்பர் ஒருகால் அருளற்றார்
அற்றார்மற் றாதல் அரிது ! ...................................08
செல்வ வளம் இல்லாதவர் ஒரு காலத்து வளம் பெற்று வாழலாம். ஆனால் அருளில்லாதவர் ஒரு நாளும் நலம் பெற்று வாழ இயலாது.

தெருளாதான் மெய்ப்பொருள் கண்டற்றால் தேரின்
அருளாதான் செய்யும் அறம் . ................................09
அன்பும் அறிவும் இல்லாதவன் நல்வாழ்வு வாழ்தல் என்பது அறிவுத் தெளிவற்றவன் மெய்ப்பொருள் ஆய்தல் போன்றது.

வலியார்முன் தன்னை நினைக்கத்தான் தன்னின்
மெலியார்மேல் செல்லும் இடத்து. .........................10
நாம் நம்மை விட மெலியாரிடம் செல்லும் போது நாம் நம்மில் வலியார் முன் சென்றால் என்ன ஆவோம் என்பதை நினைத்துப் பார்க்க வேண்டும். இரக்கம் என்பது நெஞ்சில் வேண்டும்.

செல்விஷங்கர்

24 : புகழ்

2009-02-27T12:28:00.010+05:30

ஈதல் இசைபட வாழ்தல் அதுவல்ல(து)
ஊதியம் இல்லை உயிர்க்கு...................................... 01

இல்லாதவர்க்கு ஒரு பொருளைக் கொடுத்தலும் அதன் மூலம் புகழ் பெறும்படியாக வாழ்தலுமே வாழ்க்கைப் பயன். அதைத்தவிர வேறு எதுவும் துணையன்று. ==================================================
உரைப்பார் உரைப்பவை எல்லாம் இரப்பார்க்கொன்
றீவார்மேல் நிற்கும் புகழ்...................................... 02

இவ்வுலகில் புகழ்ந்து பேசப்படும் பெருமை எல்லாம், வறியவர்க்கு ஒரு பொருளைக் கொடுத்து உதவுபவனின் புகழேயாகும். ==================================================
ஒன்றா உலகத் துயர்ந்த புகழல்லால்
பொன்றாது நிற்பதொன் றில்...................................... 03

நிலையற்ற இவ்வுலகில், அழியாது நிலைத்து நிற்பது புகழொன்றேயாகும். ==================================================
நிலவரை நீள்புகழ் ஆற்றின் புலவரைப்
போற்றாது புத்தேள் உலகு...................................... 04

இவ்வுலகில் நிலைத்த புகழ்ச்செயல் செய்தாரையே, மேலுலகம் போற்றும். தேவர்களை அன்று! தெய்வத்தின் மேலானது 'வறியவர்க்கு, ஒன்று ஈந்து' பெறும் புகழே.
==================================================
நத்தம்போல் கேடும் உளதாகும் சாக்காடும்
வித்தகர்க் கல்லால் அரிது...................................... 05

வளர்ச்சியும் அழிவும் உலகத்து இயல்பு. அதில் புகழ்பட வாழும் வித்தை, ஈந்து வாழும் இன்பம் உடையவர்க்கே கைவரப் பெறும்.

==================================================
தோன்றிற் புகழொடு தோன்றுக அஃதிலார்
தோன்றலின் தோன்றாமை நன்று...................................... 06

ஒரு செயலைச்செய்து புகழ்பெற முடியும் என்றால், அச்செயலால், நாம் இச்சமுதாயத்திற்கு அறிமுகமாக வேண்டும். இல்லையெனில் அச்செயலைச் செய்யாமல் இருப்பதே நன்று.
==================================================
புகழ்பட வாழாதார் தந்நோவார் தம்மை
இகழ்வாரை நோவ தெவன்...................................... 07

புகழ்பெறும் படும்படியான செயல்களைச் செய்து வாழ இயலாதவர்கள், தம் இயலாமைக்காகத் தன்னைத்தானே நொந்து கொள்ள வேண்டுமே தவிர, தன்னை இகழ்வாரை நோவதினால் ஒரு பயனும் இல்லை. ==================================================
வசையென்ப வையத்தார்க் கெல்லாம் இசையென்னும்
எச்சம் பெறாஅ விடின்...................................... 08

தனக்குப்பின், புகழ் எஞ்சி நிற்குமாறு வாழ அறியாதவர் வாழ்க்கை, பலரும் பழிக்கும் படியான வாழ்வாகிவிடும். ==================================================
வசையிலா வண்பயன் குன்றும் இசையிலா
யாக்கை பொறுத்த நிலம்...................................... 09

புகழ்பெறாத மக்களைச் சுமந்த நிலம், குற்றமற்ற நல்வளங்கள் எல்லாம் இழந்து நிற்கும் - மாசுற்ற மக்களால், மாசற்ற மண்ணும் கெடும்.

==================================================

வசையொழிய வாழ்வாரே வாழ்வார் இசையொழிய
வாழ்வாரே வாழா தவர்...................................... 10

பழிநீங்குமாறு வாழ்பவர்களே, உண்மையில் உயிர் வாழ்பவர்கள். புகழ் நீங்குமாறு வாழ்பவர்கள் உயிருடன் நடமாடினாலும் உயிரற்றவர்களே!==================================================
செல்வி ஷங்கர்
==================================================

23 : ஈகை

2009-01-04T15:50:00.003+05:30

வறியார்க்கொன் றீவதே ஈகைமற் றெல்லாம்
குறியெதிர்ப்பை நீர துடைத்து...................................... 01

இல்லாதார்க்கு ஒரு பொருளைக் கொடுத்து உதவுவதே ஈகை. அவ்வாறின்றிக் கொடுப்பதெல்லாம் ஒரு பயனை எதிர் பார்த்துச் செய்வதே ஆகும்.
==================================================
நல்லா றெனினும் கொளல்தீது மேலுலகம்
இல்லெனினும் ஈதலே நன்று.......................................... 02

நல்வழி என்றாலும் பிறரிடமிருந்து ஒன்றைக் கொள்வது தீமையே ஆகும். மேலுலகம் இல்லை என்றாலும் பிறருக்கு ஒன்றைக் கொடுத்து உதவுவதே நன்மையாகும்.
==================================================
இலனென்னும் எவ்வம் உரையாமை ஈதல்
குலனுடையான் கண்ணே உள .................................... 03

இரப்பார்க்கு இல்லை என்று சொல்லாமல் ஒரு பொருளைக் கொடுத்தல் உயர்குடிப் பிறந்தாரின் பண்பாகும்.
==================================================
இன்னா திரக்கப் படுதல் இரந்தவர்
இன்முகம் காணும் அளவு............................................. 04

உதவி கேட்பவன் பெற்று மகிழும் இன்முகத்தைக் காணாது அவனுக்கு இல்லை என்று மொழிவது கையேந்திப் பிச்சை எடுப்பதை விடக் கொடியது.
==================================================
ஆற்றுவார் ஆற்றல் பசியாற்றல் அப்பசியை
மாற்றுவார் ஆற்றலின் பின்........................................... 05

தன்பசியை அடக்கிக் கொள்வது சிறந்த ஆற்றல் தான். ஆனாலும் பிறரின் பசித்துன்பத்தைப் போக்க உணவிட்டு உதவுபவனின் ஆற்றல் அதனை விட உயர்ந்தது.
==================================================
அற்றார் அழிபசி தீர்த்தல் அஃதொருவன்
பெற்றான் பொருள்வைப் புழி....................................... 06

இல்லாதவனின் பசித் துன்பத்தைப் போக்குவது தான் பொருள் பெற்ற ஒருவன் தன் பொருட்செல்வத்தைப் போற்றிப் பாதுகாக்கும் முறையாகும்.
==================================================
பாத்தூண் மறீஇ யவனைப் பசியென்னும்
தீப்பிணி தீண்டல் அரிது................................................. 07

இருப்பதைப் பகுத்துப் பிறருக்குக் கொடுத்து உண்பவனை பசியென்னும் கொடிய துன்பம் சேர்வதில்லை.
==================================================
ஈத்துவக்கும் இன்பம் அறியார்கொல் தாமுடைமை
வைத்திழக்கும் வன்கண வர்......................................... 08

பொருளைச் சேர்த்து வைத்துப் பிறருக்குக் கொடுத்து மகிழாதவர்கள் இருந்தும் இல்லாதவர்களே !
==================================================
இரத்தலின் இன்னாது மன்ற நிரப்பிய
தாமே தமியர் உணல்..................................................... 09

இல்லாமையால் தவிப்பதை விடக் கொடுமையானது தானே தனித்திருந்து உண்பதாகும். கொடுப்பது மகிழ்ச்சி; மறைப்பது துன்பம்.
=======================================================
சாதலின் இன்னாத தில்லை இனிததூஉம்
ஈதல் இயையாக் கடை.................................................. 10

இறப்பை விடக் கொடியது இவ்வுலகில் வேறொன்றுமில்லை. ஆனால் நம்மிடம் இருப்பதை பிறருக்குக் கொடுக்க முடியாத போது, ஈயாமல் இருப்பதை விட, இறப்பதே மேலாகும். மேலும் அக்கொடிய இறப்பும் கூட இனிதாவதுண்டு.
==================================================
செல்வி ஷங்கர்
==================================================

22 : ஒப்புரவறிதல்

2008-12-27T19:56:00.003+05:30

கைம்மாறு வேண்டா கடப்பாடு மாரிமாட்டு
என்னாற்றுங் கொல்லொ உலகு. 01

பயன்கருதாது பொழியும் மழை போன்றதுதான் அனைவரிடமும் அன்பைப் பொழிந்து செய்யும் உதவியும் ! மழைக்கு இவ்வுலகத்தார் எவ்வித உதவியும் செய்வதில்லை ! ஆனாலும் அது இவ்வுலகை காத்துக் கொண்டுதான் இருக்கிறது !
------------------------------------------------------------------------------------------
தாளாற்றித் தந்த பொருளெல்லாம் தக்கார்க்கு
வேளாண்மை செய்தற் பொருட்டு. 02

பாடுபட்டுத் தன்முயற்சியால் சேர்த்த செல்வங்கள் எல்லாம் தகுதி உடைய பிறர்க்கு உதவுதற்கே !
------------------------------------------------------------------------------------------
புத்தேள் உலகத்தும் ஈண்டும் பெறலரிதே
ஒப்புரவின் நல்ல பிற. 03

தேவருலகத்தும் பெறமுடியாதது ! வேறு எவ்வுலகத்தும் காணமுடியாதது !நாம் இவ்வுலகத்தே பிறருக்கு உதவி வாழும் அன்பின் சிறப்பு !
------------------------------------------------------------------------------------------
ஒத்த தறிவான் உயிர்வாழ்வான் மற்றையான்
செத்தாருள் வைக்கப் படும். 04

பிறர்க்கு உதவி செய்து வாழ்பவனே உண்மையில் உயிர் வாழ்பவன் ! அவ்வாறு இல்லாதவன் வாழ்க்கை உயிரற்ற வாழ்வே ஆகும் !
------------------------------------------------------------------------------------------
ஊருணி நீர்நிறைந் தற்றே உலகவாம்
பேரறி வாளன் திரு. 05

பிறர்க்கு உதவுபவனின் செல்வம் ஊரின் நடுவே உள்ள குளம் நீர் நிறைதலைப் போன்றது !
------------------------------------------------------------------------------------------
பயன்மரம் உள்ளூர் பழுத்தற்றால் செல்வம்
நயனுடை யான்கண் படின். 06

உதவும் மனப்பான்மை உடையவனின் பெருஞ்செல்வம் பயன் தரும் மரம் ஊரின் நடுவே பழுத்ததைப் போன்றது !
------------------------------------------------------------------------------------------
மருந்தாகித் தப்பா மரத்தற்றால் செல்வம்
பெருந்தகை யான்கண் படின். 07

ஒருவர்க்கு ஒருவர் உதவி வாழும் பெருந்தன்மை உடையவனின் செல்வம் மருந்து மரம் போன்றது. நோயகற்றும் மருந்து போல் பிறர் துன்பம் போக்கும் செல்வம் !
------------------------------------------------------------------------------------------
இடனில் பருவத்தும் ஒப்புரவிற்கு ஒல்கார்
கடனறி காட்சி யவர். 08

வறுமை வந்துற்ற போதும் உதவி செய்யத் தயங்காதவர்கள் ஒப்புரவாளர்கள். உலகியல்பை அறிந்து உதவி வாழும் வாழ்வை மேற்கொண்டவன் வறுமையைக் கண்டு அஞ்ச மாட்டான்.
------------------------------------------------------------------------------------------
நயனுடையான் நல்கூர்ந்தா னாதல் செயும்நீர
செய்யா தமைகலா வாறு. 09

அடுத்தவர்க்கு உதவும் அன்பு மனங்கொண்டவன் தன் வறுமையை நினைத்துக் கலங்க மாட்டான். பொருளின்மையால் பிறர்க்கு உதவமுடிய வில்லையே என்ற நிலையை நினைத்துத் தான் மனம் வருந்துவான் !
------------------------------------------------------------------------------------------
ஒப்புரவி னால்வரும் கேடெனின் அஃதொருவன்
விற்றுக்கோள் தக்க துடைத்து . 10

ஒப்புரவு செய்வதால் கேடு வரும் என்றால் அக்கேட்டை ஒருவன் தன்னை விற்றாவது பெற்றுக் கொள்ள வேண்டும். அந்த அளவுக்கு அது தன்னிலும் உயர்ந்ததாகும். உதவுதால் ஒரு போதும் கேடு வராது.
------------------------------------------------------------------------------------------

21 : தீவினையச்சம்

2008-11-01T18:12:00.002+05:30

தீவினையார் அஞ்சார் விழுமியார் அஞ்சுவர்
தீவினை என்னும் செருக்கு. ( 201)
தீச்செயல்களைச் செய்ய தீயோர் அஞ்ச மாட்டர். ஆனால் மேலோரோ அஞ்சி நடுங்குவர்.

தீயவை தீய பயத்தலால் தீயவை
தீயினும் அஞ்சப் படும். ( 202)
தீய செயல்களால் வரும் துன்பங்கள் மிகப் பெரிது. ஆதலால் அவை தீயைக் காட்டிலும் கொடியதாய் எண்ணப்படும். தீ தொட்டால் தான் சுடும். தீச் செயல்களோ நினைத்தாலே தீங்கு வரும்.

அறிவினுள் எல்லாம் தலையென்ப தீய
செறுவார்க்கும் செய்யா விடல். (203)
பகைவர்க்கும் தீங்கு நினையாதிருத்தலே அறிவினுள் எல்லாம் தலை சிறந்த அறிவாகும்.

மறந்தும் பிறன்கேடு சூழற்க சூழின்
அறம்சூழும் சூழ்ந்தவன் கேடு. (204)
மறந்தும் கூடப் பிறர்க்குத் தீங்கு நினையாதே ! நினைத்தால் உனக்கே அத்துன்பங்கள் வந்து சேரும்.

இலனன்று தீயவை செய்யற்க செய்யின்
இலனாகும் மற்றும் பெயர்த்து. (205)
ஏதும் அற்றவன் என்ற இல்லாமையால் கூட நீ தீச்செயல்களைச் செய்யாதே ! செய்தால் இன்னும் நீ வறுமைத் துன்பத்தால் வாட நேரிடும்.

தீப்பால தான்பிறர்கண் செய்யற்க நோய்ப்பால
தன்னை அடல்வேண்டா தவன். ( 206)
துன்பங்கள் தன்னைத் தொடரவேண்டாம் என்று எண்ணுபவன் பிறர்க்குத் துன்பம் தரும் தீச்செயல்களைச் செய்யாது இருத்தல் வேண்டும்.

எனைப்பகை உற்றாரும் உய்வர் வினைப்பகை
வீயாது பின்சென்று அடும். ( 207)
எத்தகைய கொடிய பகை பெற்றாரும் அதிலிருந்து தப்பித்து உயிர் வாழ்ந்துவிடலாம். ஆனால் பிறருக்குத் தீங்கு செய்தவர் அத்தீங்கிலிருந்து தப்பி வாழ்தல் அரிது.

தீயவை செய்தார் கெடுதல் நிழல்தன்னை
வீயாது அடியுறைந் தற்று. (208)
நம் நிழல் நம்மை விட்டுப் பிரியாது நம் காலடியிலேயே உறைவது போல் தீங்கு செய்தார் கெடுதல் என்பது நிச்சயம்.

தன்னைத்தான் காதலன் ஆயின் எனைத்தோண்றும்
துன்னற்க தீவினைப் பால். (209)
தன் நல்வாழ்வினை விரும்பக் கூடிய ஒருவன் எவ்வகையிலும் பிறர்க்குத் தீவினை செய்ய நினைத்தல் கூடாது. தீமை என்றும் நன்மையைத் தராது.

அருங்கேடன் என்பது அறிக மருங்கோடித்
தீவினை செய்யான் எனின். (210)
தீவழிச் சென்று தீச்செயல் செய்யாதவன் என்றால் அவன் நல்லவன் என்பதை நாம் அறிந்து கொள்ளலாம்.

செல்வி ஷங்கர்

20 : பயனில சொல்லாமை

2008-09-30T21:43:00.002+05:30

01 : பல்லார் முனியப் பயனில சொல்லுவான்
எல்லாரும் எள்ளப் படும்
பலரும் வெறுக்கும் படியான பயனற்ற சொற்களைப் பேசித்திரிபவன் எல்லாராலும் இகழப் படுவான்.

02 : பயனில பல்லார்முன் சொல்லல் நயனில
நட்டார்கண் செய்தலின் தீது
பலர் முன்னிலையிலும் பயனற்ற சொற்களைச் சொல்லித் திரிபவன் அன்பற்ற சொற்களை நண்பர்களின் முன் சொல்லித் திரிதலை விடத் துன்பம் அடைவான்.

03 : நயனிலன் என்பது சொல்லும் பயனில
பாரித்து உரைக்கும் உரை
ஒருவன் பயனற்றவன் என்பதை அவன் பேசும் வீணான சொற்களே காட்டி விடும். சொல் பயனுடையதாய் நயனுடையதாய் இருத்தல் வேண்டும்.

04 : நயண்சாரா நன்மையின் நீக்கும் பயன்சாராப்
பண்பில்சொல் பல்லார் அகத்து
பயனில்லாத பண்பற்ற சொற்களைப் பேசித் திரிபவனை அவன் சொற்களே அவனை நல்வழியில் இருந்து நீக்கிவிடும். நுணலும் தன் வாயால் கெடுவது இயற்கையே !

05 : சீர்மை சிறப்பொடு நீங்கும் பயனில
நேர்மை உடையார் சொலின்.
நற்பண்புடையார் பயனற்ற வெற்றுச் சொற்களைக் கூறினால் அவர்தம் புகழும் பெருமையும் போய் விடும்.

06 : பயனில்சொல் பாராட்டு வானை மகனெனல்
மக்கட் பதடி எனல்
பயனற்ற சொற்களைப் பேசித் திரிபவனை மனிதன் என்று சொல்வதை விட மக்களுள் பிறந்த பதர் என்று சொல்லுதல் வேண்டும்.

07 : நயனில சொல்லினும் சொல்லுக சான்றோர்
பயனில சொல்லாமை நன்று
நல்ல சொற்களைச் சொல்லா விட்டாலும் பரவாயில்லை. சான்றோர் பயன் தராத இழிசொற்களைச் சொல்லாதிருத்தல் நன்று

08: அரும்பயன் ஆயும் அறிவினார் சொல்லார்
பெரும்பயன் இலாத சொல்
அறிதற்கரிய ஆற்றல் மிக்கார் ஒருநாளும் பெரும்பயன் தராத வீண்சொற்களைச் சொல்ல மாட்டர்.

09 : பொருள்தீர்ந்த பொச்சாந்தும் சொல்லார் மருள்தீர்ந்த
மாசறு காட்சி யவர்.
அறிவு மயக்கம் நீங்கிய நல்லறிவு உடையார் மறந்தும் கூட பயனற்ற சொற்களைக் கூறார். மறதி மனிதனின் விரோதி - எவ்விடத்தாயினும் சரி !

10 : சொல்லுக சொல்லில் பயனுடைய சொல்லற்க
சொல்லில் பயனிலாச் சொல்
சொல்லில் பயனுடைய சொற்களைச் சொல்ல வேண்டும். பயனற்ற சொற்களைச் சொல்லாதிருத்தல் வேண்டும்.

செல்வி ஷங்கர் - 30092008

19 : புறங்கூறாமை

2008-08-04T21:21:00.002+05:30

01 : அறம்கூறான் அல்ல செயினும் ஒருவன்
புறங்கூறான் என்றல் இனிது

ஒருவன் நற்செயலைச் செய்யாமல் தீய வழியில் நடப்பவனே ஆனாலும் பிறரைப் பற்றிப் புறங்கூறாமலிருத்தல் அவனுக்கு மேன்மையைத் தரும்.

02 : அறனழீஇ அல்லவை செய்தலின் தீதே
புறனழீஇப் பொய்த்து நகை

அறத்தை அழித்து அறமல்லாத பாவச் செயலைச் செய்வதை விடக் கொடுமையானது காணும் போது சிரித்துப் பேசி காணாத போது பழித்துப் பேசுதல்

03 : புறங்கூறிப் பொய்த்துயிர் வாழ்தலின் சாதல்
அறங்கூறும் ஆக்கம் தரும்

புறங்கூறிப் பொய்யாக உயிர் வாழ்தலை விட இறத்தல் ஒருவனுக்கு அற நூல்கள் கூறும் நல்வழிப்பயனை எல்லாம் தரும். உள்ளொன்று வைத்துப் புறமொன்று பேசி வாழ்தல் வாழ்வே ஆகாது.

04 : கண்ணின்று கண்ணறச் சொல்லினும் சொல்லற்க
முன்னின்று பின்னோக்காச் சொல்

நேருக்கு நேர் நின்று மனம் புண்படும்படி பேசினாலும் பேசலாம். ஆனால் அவன் இல்லாத இடத்து அவனைப் பற்றி மாறான சொற்களைப் பேசாதே !

05 : அறம்சொல்லும் நெஞ்சத்தான் அன்மை புறம்சொல்லும்
புன்மையால் காணப் படும்

நல்வழிச் செல்லும் அன்பு உள்ளம் இல்லாதவன் என்பது அவன் கூறும் புறஞ்சொல்லின் புன்மையால் தெரிந்து விடும். ( புன்மை = இழிவு)

06 : பிறன்பழி கூறுவான் தன்பழி உள்ளும்
திறன்தெரிந்து கூறப் படும்

பிறரைப் பழி கூறுபவன் தானும் அத்தகைய பழிச் சொல்லுக்கு ஆளாவான். இழித்தும் பழித்தும் பேசுபவன் பாராட்டப் படுதல் இல்லை.

07 : பகச்சொல்லிக் கேளிர்ப் பிரிப்பர் நகச்சொல்லி
நட்பாடல் தேற்றா தவர்

சிரித்துப் பேசி நட்புக் கொள்ளத் தெரியாதவர்கள் நட்புக் கூடப் பிரியும் படியான கொடுஞ்சொற்களைப் பேசிப் பிரித்து விடுவர்.

08 : துன்னியார் குற்றமும் தூற்றும் மரபினார்
என்னெகொல் ஏதிலார் மாட்டு ?

தம்மோடு நெருங்கிப் பழகுபவரையே தூற்றிப்பேசும் இயல்புடையார் முன்பின் அறியாதாரை என்ன பாடு படுத்துவர் ? இழித்தும் பழித்தும் பேசுதல் எவர்க்கும் ஏற்றதன்று. பேச்சில் கூட அன்பு பாராட்டத் தெரியாதவர்கள் செயலில் என்செய்வர் !

09 : அறன்நோக்கி ஆற்றுக்கொல் வையம் புறன்நோக்கிப்
புன்சொல் உரைப்பான் பொறை

கண்டொன்று சொல்லி காணாதொன்று பேசுபவனையும் அறம் கூறும் இவ்வுலகம் தாங்கிக் கொள்கிறது. பொறுத்தல் தன்னியல்பு என்பதால் இவ்விழிந்தவனையும் உலகு தாங்குகிறது

10 : ஏதிலார் குற்றம்போல் தம்குற்றம் காண்கிற்பின்
தீதுண்டோ மன்னும் உயிர்க்கு

பிறர் குற்றங்களைக் கண்டு உணர்வது போல் நம் குற்றங்களையும் நாம் கண்டால் இவ்வுலகில் நமக்குத் துன்பம் என்பதே இல்லை. தன்னைப்போல் பிறரையும் எண்ண வேண்டும். அடுத்தவனிடமும் அன்பு காட்ட வேண்டும்.

செல்வி ஷங்கர் - 04082008

18 : வெஃகாமை

2008-07-27T16:13:00.002+05:30

01 : நடுவின்றி நன்பொருள் வெஃகின் குடிபொன்றிக்
குற்றமும் ஆங்கே தரும்

நடுநிலைமை இன்றி பிறர் பொருளைக் கவர்ந்து கொள்ள ஆசைப்பட்டால், நம் குடிச்சிறப்பும் அழிந்து நம்க்குக் குற்றங்கள் குறையாக வந்து சேரும். அடுத்தவன் பொருளுக்கு ஆசைப்படுதல் அழிவையே தரும்.

02 : படுபயன் வெஃகிப் பழிப்படுவ செய்யார்
நடுவன்மை நாணு பவர்

நடுவு நிலைமை தவறி நடக்க நாணுபவர்கள், பிறன் பொருளை ஆசையால் பறித்துக் கொள்ளும் பழிபடு செயலைச் செய்ய மாட்டர். செய்யத்தகாதன செய்ய நாண வேண்டும்.

03 : சிற்றின்பம் வெஃகி அறனல்ல செய்யாரே
மற்றின்பம் வேண்டு பவர்.

நிலைத்த இன்பத்தை விரும்பும் நற்பண்பாளர், சிற்றின்பம் கருதி பிறர் பொருளைக் கவர்ந்து கொள்ள நினைக்கும் அறனில்லாச் செயலை ஒரு போதும் செய்ய மாட்டர்.

04 : இலமென்று வெஃகுதல் செய்யார் புலம்வென்ற
புன்மையில் காட்சி யவர்.

ஐம்புலன்களையும் அடக்கி ஆளும் நல்லோர் வறுமையால் பிறர் பொருளைக் கவர நினைக்க மாட்டார்கள்.

05 : அஃகி அகன்ற அறிவென்னாம் யார்மாட்டும்
வெஃகி வெறிய செயின்

அடுத்தவன் பொருளை அடைய விரும்பும் அறிவற்ற செயலைச் செய்யும் நுண்ணறிவாளரின் அறிவால் ஒரு பயனும் இல்லை ! அறிவின் பயனே நன்மை தீமை பகுத்துணர்வது !

06 : அருள்வெஃகி ஆற்றின்கண் நின்றான் பொருள்வெஃகிப்
பொல்லாத சூழக் கெடும்.

நல்லறத்தை விரும்பி இல்லறம் நடத்துபவன் பொருளாசை கொண்டு பிறன் பொருளைக் கவர நினைத்தால் அவன் பெருமை கெட்டு விடும். பேராசைப் படுவதே பெருமையைக் குலைக்கும்.

07 : வேண்டற்க வெஃகியான் ஆக்கம் விளைவயின்
மாண்டற்கு அரிதாம் பயன்.

பிறன் பொருளைக் கவர்ந்து அதனால் வரும் வளர்ச்சியை நாம் ஒருபோதும் விரும்பக் கூடாது. விரும்பினால், கவர்ந்த செல்வம் ஒரு போதும் நற்பயன் தராது. நல்வழிக்கு நற்செல்வமே உதவும்.

08 : அஃகாமை செல்வத்திற்கு யாதெனின் வெஃகாமை
வேண்டும் பிறன்கைப் பொருள்.

நம் செல்வம் குறையாமல் இருக்க வேண்டுமெனில் நாம் பிறர் கைப்பொருளைக் கவர ஆசைப் படுதல் கூடாது.

09 : அறனறிந்து வெஃகா அறிவுடையார்ச் சேரும்
திறனறிந்து ஆங்கே திரு.

அறன் அறிந்து அடுத்தவன் செல்வத்திற்கு ஆசைப்படாதவனைத் தேடி, திருமகள் தானே தான் சேருமிடம் இதுவென அறிந்து சேர்வாள்.

10 : இறல்ஈனும் எண்ணாது வெஃகின் விறல்ஈனும்
வேண்டாமை என்னும் செருக்கு.

அடுத்தவன் பொருளை அடைய ஆசைப்படுவது, அழிவைத் தரும் என்பதை உணர்ந்து, பிறன் பொருளை விரும்பா பெருமையே வாழ்வில் வெற்றியைத் தரும்.

செல்வி ஷங்கர் - 27082008

17 : அழுக்காறாமை

2008-07-19T16:51:00.001+05:30

ஒழுக்காறாக் கொள்க ஒருவந்தன் நெஞ்சத்து
அழுக்காறு இலாத இயல்பு - 01

ஒருவன் தன் மனத்தின்கண் பொறாமை இல்லாத இயல்பை ஒழுக்கமாகக் கொள்ள வேண்டும். நினைவு சொல்லாகும். சொல் செயலாகும். செயல் நம் இயல்பை வெளிப்படுத்தும். எனவே அழுக்காறாமை உள்ளத்தின் கண் வேண்டும்.

விழுப்பேற்றின் அஃதொப்பது இல்லையார் மாட்டும்
அழுக்காற்றின் அன்மை பெறின் - 02

எவரிடத்தும் பொறாமை இல்லாத பண்பினை ஒருவன் கொள்வானே யானால் அதை விட அவனுக்குப் பெருமை தரும் சிறப்புகள் வேறு எதுவும் இருக்க முடியாது.

அறனாக்கம் வேண்டாதான் என்பான் பிறனாக்கம்
பேணாது அழுக்கறுப் பான் - 03

இப்பிறப்பில் செல்வமும் மறு பிறப்பில் அறமும் வேண்டாமென்பவனே பிறரது செல்வ வளர்ச்சிக்கு உதவாது பொறாமைப் படுபவன்.

பொறாமைக்குணம் செல்வத்தையும் சிறப்பையும் கெடுக்கும். செல்வமும் சிறப்புமின்றி மனிதன் எப்படி வாழ்வது ? அதற்கு பொறாமையை விட்டு விட்டு வாழலாமே !

அழுக்காற்றின் அல்லவை செய்யர் இழுக்காற்றின்
ஏதம் படுபாக் கறிந்து - 04

தீநெறியால் ஏற்படும் குற்றத்தை உணர்ந்த அறிவுடையார் பொறாமை கொண்டு அறனழிக்க வல்ல தீயவற்றை ஒரு போதும் செய்யார்.

அழுக்காறு உடையார்க்(கு) அதுசாலும் ஒன்னார்
வழுக்கியும் கேடீன் பது - 05

அழுக்காறு உடையவர்களுக்கு வேறு பகைவர்களே வேண்டாம். அப் பொறாமைப் பண்பு ஒன்றே அவருக்கு அழிவைத் தந்து விடும்.

கொடுப்ப(து) அழுக்கறுப்பான் சுற்றம் உடுப்பதூஉம்
உண்பதூஉம் இன்றிக் கெடும் - 06

பிறருக்குக் கொடுப்பதைப் பார்த்துப் பொறாமைப்படுபவனின் சுற்றம் உடுக்க உடையும் உண்ண உணவுமின்றிக் கெடும். இவன் பாவம், இவன் சுற்றத்தையே அழிக்கும் என்றால், இவனும் சிறப்பழிவான் என்பதைச் சொல்லவும் வேண்டுமோ !

அவ்வித்(து) அழ்க்கா(று) உடையானைச் செய்யவள்
தவ்வையைக் காட்டி விடும் - 07

பிறர் ஆக்கம் கண்ட இடத்துப் பொறாமைப் படுபவனைக் கண்டு பொறுக்காத செல்வத் திருமகள் தான் சேராது தம் தமக்கைக்குக் காட்டி விடுவாள். துன்பத்திற்கு வழிகாட்டிச் செல்பவள் திருமகளின் தமக்கை.

அழுக்கா றெனவொரு பாவி திருச்செற்றுத்
தீயுழி உய்த்து விடும் - 08

பொறாமை என்ற பாவி அதனை உடையானின் செல்வத்தை அழித்து அவனையும் தீய வழியில் செலுத்தி விடும்.

அவ்விய நெஞ்சத்தான் ஆக்கமும் செவ்வியான்
கேடும் நினைக்கப் படும் - 09

பொறாமை உடையவனின் செல்வச் செழிப்பும் நற்பண்புடையவனின் வறுமை வாழ்வும் இவ்வுலகில் நினைத்துப் பார்க்கப் படும். காரணம் பிறவிப் பயனாக இருக்கலாம்.

அழுக்கற்(று) அகன்றாரும் இல்லை அஃதில்லார்
பெருக்கத்தின் தீர்ந்தாரும் இல் - 10

பொறாமை உடையவன் புகழ் பெறுதலுமில்லை. அஃதில்லாதவன் அழிந்து விடுவதுமில்லை.

செல்வி ஷங்கர் - 19072008

16 : பொறையுடைமை

2008-07-16T21:08:00.000+05:30

01 : அகழ்வாரைத் தாங்கும் நிலம்போலத் தம்மை
இகழ்வார் பொறுத்தல் தலை

தன்னைத் தோண்டுபவனையும் விழாமல் தாங்கி நிற்கும் நிலம் போல் நாம் நம்மை இகழ்ந்து பேசுபவர்களையும் பொறுத்துக் கொள்ளுதல் வேண்டும்.

02 : பொறுத்தல் இறப்பினை என்றும் அதனை
மறத்தல் அதனின் நன்று

நாம் பிறர் செய்த தீங்கினைப் பொறுத்துக் கொள்ளுதல் வேண்டும். முடிந்தால் அதனை மறந்து விடுதல் அதனினும் நன்று.

03 : இன்மையுள் இன்மை விருந்தொரால் வன்மையுள்
வன்மை மடவார் பொறை

வறுமையில் மிகப் பெரிய வறுமை நம் வீட்டிற்கு வரும் விருந்தினரை நாம் வரவேற்காமல் இருப்பதே. அதைப் போல் வலிமையில் மிகப் பெரிய வலிமை, அறியாமல் நம்மை இகழ்ந்து பேசுபவரை நாம் பொறுத்துக் கொள்வதே !

04 : நிறையுடைமை நீங்காமை வேண்டின் பொறையுடைமை
போற்றி ஒழுகப் படும்

நற் பண்புகள் நம்மை விட்டு நீங்காமல் இருக்க வேண்டுமானால் நாம் பொறுமையை மேற்கொள்ள வேண்டும். பிறர் செய்யும் தீங்கைப் பொறுத்துக் கொள்வதே உயர் பண்பு.

05 : ஒறுத்தாரை ஒன்றாக வையாரே வைப்பர்
பொறுத்தாரைப் பொன்போல் பொதிந்து

ஒருவர் செய்த தீங்கைப் பொறுக்காது தண்டித்தவரை இந்த உலகம் ஒரு பொருட்டாகக் கருதாது. ஆனால் அச்செயலைப் பொறுத்துக் கொண்டவரை பொன்னைப் போற்றிப் புகழ்வது போல் போற்றி மகிழும்.

06 : ஒறுத்தார்க்(கு) ஒருநாளை இன்பம் பொறுத்தார்க்குப்
பொன்றும் துணையும் புகழ்

தமக்குத் தீங்கு செய்தவனைத் தண்டித்தவர்க்கு அந்த ஒரு நாள் மட்டுமே இன்பம். ஆனால் அதனைப் பொறுத்துக் கொண்டவர்க்கு இந்த உலகம் உள்ளவரை புகழ்.

07 : திறனல்ல தற்பிறர் செய்யினும் நோநொந்து
அறனல்ல செய்யாமை நன்று

தகாத செயலை நமக்குப் பிறர் செய்யினும் அதற்காக நாம் மனம் வருந்தி அவர்க்கு நன்மை தராத செயலைச் செய்யாதிருத்தல் நன்று. தீமையை நன்மையால் வெல்ல வேண்டும்.

08 : மிகுதியான் மிக்கவை செய்தாரைத் தாம்தம்
தகுதியான் வென்று விடல்

மிகுந்த சீற்றம் கொண்டு கொடிய தீச்செயலை நமக்குச் செய்தவரை நாம் நம்முடைய பொறுமை என்னும் தகுதியால் வென்று விடல் வேண்டும்.

09 : துறந்தாரின் தூய்மை உடையார் இறந்தார்வாய்
இன்னாச்சொல் நோற்கிற் பவர்

பிறர் கூறும் கடுஞ்சொற்களையும் பொறுத்துக் கொள்பவர்கள் ஆசைகளைத் துறந்த துறவியரைக் காட்டிலும் மேலானவர்கள் ஆவர்.

10 : உண்ணாது நோற்பார் பெரியர் பிறர்சொல்லும்
இன்னாச்சொல் நோற்பாரின் பின்

உண்ணா நோன்பினை மேற்கொள்ளும் பெரியவர்களும் பிறர் சொல்லும் கடுஞ்சொற்களைப் பொறுத்துக் கொள்பவர்களின் பின் வைத்தே எண்ணப் படுவர். பொறுமை என்பது துறவினும் மேலானது.

செல்வி ஷங்கர் - 16072008

இரண்டில் ஒன்று

2008-07-13T15:07:00.000+05:30

சிறகுகள் இரண்டு பறப்பதற்கு
சக்கரங்கள் இரண்டு ஊர்வதற்கு
கண்கள் இரண்டு பார்ப்பதற்கு
காதுகள் இரண்டு கேட்பதற்கு
கைகள் இரண்டு செய்வதற்கு
கால்கள் இரண்டு நடப்பதற்கு
ஆனால் உள்ளம் ஒன்று தான்
உணர்வதற்கும் உணர்த்துதற்கும்

15 : பிறன் இல் விழையாமை

2008-07-13T14:35:00.000+05:30

01 : பிறன்பொருளால் பெட்டொழுகும் பேதைமை ஞாலத்து
அறம்பொருள் கண்டார்க்கண் இல்

மாற்றான் மனைவியைத் தனதாக்கிக் கொள்ள விரும்பும் அறியாமை இவ்வுலகில் அறம் பொருள் கண்ட ஆன்றோரிடத்து இல்லை.

02 : அறன்கடை நின்றாருள் எல்லாம் பிறன்கடை
நின்றாரின் பேதையார் இல்

நல்லவற்றை எல்லாம் மறந்து, தீயவற்றைச் செய்யும் தீயவரினும் தீயவர் மாற்றான் மனைவியை விரும்பி அவர் வீட்டின் முன் நிற்கும் பேதையரே !

03 : விளிந்தாரின் வேறல்லர் மன்ற தெளிந்தார்இல்
தீமை புரிந்தொழுகு வார்

நன்கு அறிந்தாரின் மனைவியை விரும்பி தீமை புரிபவர்கள் உயிரோடு இருந்தாலும் இறந்தாரே ! மானம் உயிர். மானமிழந்து வாழ்தல் உயிர் துறந்து வாழும் உணர்வற்ற வாழ்வே !

04 : எனைத்துணையர் ஆயினும் எண்ணாம் தினைத்துணையும்
தேரான் பிறன்இல் புகல் ?

சிறிதும் நினைத்துப் பார்க்காமல் மாற்றான் மனைவியை விரும்புபவன் எவ்வளவு புகழும் பெருமையும் உடையவனாய் இருந்தாலும் அவற்றால் ஒரு பயனுமில்லை. புகழும் பெருமையும் ஒழுக்கத்தால் வருவது. ஒழுக்கம் தவறுதல் உயிரை விடுதலுக்குச் சமமாகும்.

05 : எளிதென இல்இறப்பான் எய்தும் எஞ்ஞான்றும்
விளியாது நிற்கும் பழி.

எளிதென எண்ணி பிறன் மனைவியை அடைய நினைப்பவன் காலத்தால் அழியாத பெரும் பழியை அடைவான்.

06 : பகைபாவம் அச்சம் பழியென நான்கும்
இகவாவாம் இல்இறப்பான் கண்

நெறி கடந்து மாற்றான் மனைவியை அடைய நினைப்பவன் இடத்தே பகை, பாவம், அச்சம், பழி என்ற நான்கும் நீங்காது நிற்கும்.

07 : அறன்இயலான் இல்வாழ்வான் என்பான் பிறன்இயலான்
பெண்மை நயவா தவன்

அற வழியில் சென்று இல்லறம் நடத்துபவன் என்பவன் பிறருக்கு உரிமை உடைய பெண்மையை ஒரு நாளும் விரும்பான்

08 : பிறன்மனை நோக்காத பேராண்மை சான்றோர்க்கு
அறன்ஒன்றோ ஆன்ற ஒழுக்கு

மாற்றான் மனைவியை மனத்தாலும் நோக்காத பேராண்மை சான்றோர்க்கு அறன் மட்டும் அன்று. நிறைந்த ஒழுக்கமும் ஆகும். ஒழுக்கமே அறம்.

09 : நலக்குரியார் யாரெனின் நாமநீர் வைப்பின்
பிறற்குரியாள் தோள்தோயா தார்

கடல் சூழ்ந்த இவ்வுலகத்தே அனைத்து நலன்களும் கை வரப் பெற்றவர்கள் யாரென்றால் பிறன் ஒருவனுக்கு உரிமை உடையவளின் தோள் சேராதவரே ! நலன் ஒழுக்கத்தால் பெறப்படுவது.

10 : அறன்வரையான் அல்ல செயினும் பிறன்வரையான்
பெண்மை நயவாமை நன்று

அறங்களைச் செய்யாது பாவங்களைச் செய்பவனாக இருந்தாலும், அவன் பிறன் மனைவியை விரும்பாதிருத்தலே அவனுக்கு நன்மை தரும்.

செல்வி ஷங்கர் - 13072008

14 : ஒழுக்கமுடைமை

2008-07-06T16:08:00.000+05:30

01 : ஒழுக்கம் விழுப்பம் தரலான் ஒழுக்கம்
உயிரினும் ஓம்பப் படும்.

ஒழுக்கம் ஒருவனுக்கு உயர் சிறப்பைத் தருவதால் அது உயிரைக் காட்டிலும் மேலானதாகும். உயிர் சிறந்ததாயினும் ஒழுக்கம் அதை விட உயர்ந்தது. உயிரை விட்டு விட எண்ணலாம்.ஆனால் ஒழுக்கத்தைத் தவறியும் விடுதல் கூடாது. வாழும் மனிதனுக்கு உயிர் ஒழுக்கம்.

02 : பரிந்தோம்பிக் காக்க ஒழுக்கம் தெரிந்தோம்பித்
தேரினும் அஃதே துணை

ஒழுக்கத்தை உயிரினும் மேலானதாக எண்ணிக் காக்க வேண்டும். எவ்வகையில் ஆராய்ந்து பார்த்தாலும் ஒழுக்கத்தை விட உயிருக்குத் துணையானதும் மேலானதும் வேறொன்றுமில்லை.

03 : ஒழுக்கம் உடைமை குடிமை இழுக்கம்
இழிந்த பிறப்பாய் விடும்

ஒழுக்கமே ஒருவருக்குக் குடிச்சிறப்பாகும். அவ்வொழுக்கம் தவறுதல் மிகவும் இழிந்த பிறப்பாய் விடும். உயர் குடியில் பிறந்தாலும் ஒழுக்கம் தவறினால் அது இழிவாய் நிற்கும்.

04 : மறப்பினும் ஒத்துக்கொளல் ஆகும் பார்ப்பான்
பிறப்பொழுக்கம் குன்றக் கெடும்.

வேதத்தைக் கற்றவன் அதை மறந்தாலும் ஒத்துக் கொள்ளலாம். ஆனால் ஒருவன் பிறப்பொழுக்கம் தவறினால் அவன் சிறப்பே கெட்டு விடும். கற்றது மறக்காது; தவறினால் ஒழுக்கம் மீண்டும் பெற முடியாது.

05 : அழுக்கா(று) உடையான்கண் ஆக்கம்போன்(று) இல்லை
ஒழுக்கம் இலான்கண் உயர்வு

பொறாமை உடையவன் இடத்தே வளரும் செல்வம் இல்லை. அது போல் ஒழுக்கம் இல்லாதவனிடத்தில் உயர்வில்லை.

06 : ஒழுக்கத்தின் ஒல்கார் உரவோர் இழுக்கத்தின்
ஏதம் படுபாக்(கு) அறிந்து.

நெஞ்சுரம் மிக்கொர் ஒரு போதும் ஒழுக்கம் தவறார். காரணம் ஒழுக்கம் தவறுதலினால் வரும் குற்றத்திலிருந்து தன்னைப் பாதுகாத்துக் கொள்ளும் எண்ணம் மேலோங்கி நிற்பதனால். ஒழுக்கமே அவர்க்கு மனவலிமை.

07 : ஒழுக்கத்தின் எய்துவர் மேன்மை இழுக்கத்தின்
எய்துவர் எய்தாப் பழி

ஒழுக்கத்தால் மேலான புகழைப் பெறுவர். ஒழுக்கம் தவறுதலால் தீராத பழியை அடைவர். பழி, பாவத்தை விடக் கொடியது. செய்யக்கூடாத செயலைச் செய்வதால் பெறுவது பாவம்; செய்யாத செயலுக்கு ஆளாவது பழி.

08 : நன்றிக்கு வித்தாகும் நல்லொழுக்கம் தீயொழுக்கம்
என்றும் இடும்பை தரும்

நன்மைக்கு வழி காட்டுவது நல்லொழுக்கம். தீராத துன்பத்தைத் தருவது தீயொழுக்கம்.

09 : ஒழுக்கம் உடையார்க்கு ஒல்லாவே தீய
வழுக்கியும் வாயால் சொலல்.

ஒழுக்கமுடையவர்கள் மறந்தும் கூட நாத்தவறி தீய சொற்களைக் கூற மாட்டர்; எண்ணவும் மாட்டர்; செய்யவும் மாட்டர்.

10 : உலகத்தோடு ஒட்ட ஒழுகல் பலகற்றும்
கல்லார் அறிவிலா தார்

உலக நடைமுறை ஒழுக்கத்தைக் கல்லாதவர்கள் எவ்வளவுதான் கற்றிருந்தாலும் அறிவற்றவராகவே கருதப்படுவர். நன்மையைச் செய்வதும்;தீமையை மறப்பதும், உண்மையைச் சொல்வதும்; பொய்ம்மையைத் தவிர்ப்பதும், ஆக்கத்தை நினைப்பதும்; அழிவை மறப்பதும் உலக நடையாகும்.

செல்வி ஷங்கர் : 06.07.2008

13 : அடக்கமுடைமை :

2008-06-26T21:18:00.001+05:30

01 : அடக்கம் அமரருள் உய்க்கும் அடங்காமை
ஆரிருள் உய்த்து விடும்.

அடக்கம் ஒருவன் நல்வாழ்விற்கு வழிகாட்டி அவனை தேவரிடத்து அழைத்துச் செல்லும். அடங்காமை தீவழிச் செலுத்தி அவ்னை நரகத்தில் தள்ளிவிடும்.

02 : காக்கப் பொருளா அடக்கத்தை ஆக்கம்
அதனினூங் கில்லை உயிர்க்கு

அடக்கமே இவ்வுயிர்க்குச் சிறந்த செல்வம். அதை விடப்பெரிய செல்வம் வேறில்லை. அதனால் நாம் காக்க வேண்டிய பொருள்களுள் அடக்கத்தை ஒன்றாகக் கொண்டு காக்க வேண்டும். உயிரையும் உடலையும் விட்டு விடுவோமா எளிதில் ? அது போல் அடக்கத்தை மேற்கொள்ள வேண்டும்.

03 : செறிவறிந்து சீர்மை பயக்கும் அறிவறிந்து
ஆற்றின் அடங்கப் பெறின்.

அறியவேண்டியவற்றை அறிந்து அடங்கி நடந்தால் அவ்வடக்கமே அவனுக்குப் புகழைத் தரும்.

04 : நிலையின் திரியாது அடங்கியான் தோற்றம்
மலையினும் மாணப் பெரிது.

இல்வாழ்க்கை நெறியில் சென்று அடக்கத்தை மேற்கொள்பவன் பெருமை மலையைக் காட்டிலும் பெரியது. மனிதன் மலை போல் தோற்றம் பெறுதல் மலைப்பான் செயலல்லவா !

05 : எல்லார்க்கும் நன்றாம் பணிதல் அவருள்ளும்
செல்வர்க்கே செல்வம் தகைத்து.

பணிவுடைமை என்பது எல்லார்க்கும் நன்மையைத் தரும். அதிலும் செல்வர்கள் பணிந்து நடந்தால் அது அவர்கள் மேலும் ஒரு செல்வத்தைப் பெற்ற சிறப்பைத் தரும். அடக்கமே பெருஞ்செல்வம்.

06 : ஒருமையுள் ஆமைபோல் ஐந்தடக்கல் ஆற்றின்
எழுமையும் ஏமாப் புடைத்து

ஆமை தன்னைத் துன்பத்திலிருந்து காத்துக்கொள்ள தன் ஓட்டினுள் ஐந்து உறுப்புகளையும் அடக்கிக் கொள்வது போல் ஒருவன் ஒரு பிறப்பில் தன் ஐம்புலன்களையும் அடக்கி ஆண்டால் அவ்வடக்கம் அவனுக்கு ஏழு பிறப்பிலும் துணை நிற்கும். ஒன்று எழானால் உயர்வல்லவா ! உவப்பல்லவா !

07 : யாகாவா ராயினும் நாகாக்க காவாக்கால்
சோகாப்பர் சொல்லிழுக்குப் பட்டு

எவற்றைக் காக்காவிட்டாலும் சரி ஒருவன் தன்னுடைய நாவை மட்டுமாவது அடக்கி ஆள வேண்டும். இல்லையெனில் அவன் சொல் குற்றத்தால் துன்பப்படுவான். கல்லால் அடித்த அடியை விட வலியுடையது சொல்லால் அடித்த அடி !

08 : ஒன்றானும் தீச்சொல் பொருட்பயன் உண்டாயின்
நன்றாகா தாகி விடும்

நாவடக்கமின்றி தீச்சொற்களைப் பேசித் திரிபவனிடம் எந்த நன்மையும் பயன் தராது. ஒரு தீமை பல நன்மைகளை பயனற்று விடச் செய்யும். ஒன்று பலவற்றை அழிக்குமென்றால் அந்த ஒன்றை நாம் அடக்க வேண்டாமா ?

09 : தீயினாற் சுட்டபுண் உள்ளாறும் ஆறாதே
நாவினாற் சுட்ட வடு

ஒருவனைத் தீயினால் சுட்ட புண் மருந்திட்டால் ஆறிவிடும். ஆனால் தீய சொற்களால் மனம் புண்படும் படி பேசிய சொற்கள் ஏற்படுத்தும் மனக்காயம் மருந்திட்டாலும் ஆறாது. வடுவை ஏறபடுத்தி விடும். புண்ணே கொடிது ! வடு அதனினும் கொடியது !

10 : கதங்காத்து கற்றடங்கல் ஆற்றுவான் செவ்வி
அறம்பார்க்கும் ஆற்றின் நுழைந்து

மனத்தே பொங்கி எழும் சினத்தை அடக்கி, கற்று அடங்கியவன் இருக்குமிடத்தைத் தேடி, அறக்கடவுள் தானே செல்வான். கற்றலின் பயன் அடங்கலே ! அதை அறிந்தவன் சினத்தை அடக்கி சொற்களை ஆளுதல் எளிது. அப்படிப்பட்ட சொற்களைக் கேட்க அறமே வழி கேட்டுச் செல்லும். அறம் நம் முன்னே வருமென்றால் நாம் அதை வரவேற்க வேண்டாமா ! அடக்கத்துடன்!

செல்விஷங்கர் - 26082008

சிவாசி மற்றும் சிலேபி பற்றி ......

2008-06-17T07:43:00.000+05:30

சதங்கா அழைத்து விட்டார் - எதற்கு ?

சிவாசி வாயிலே சிலேபியாம் - இது தொடராம் - மூவர் மூவராக அழைக்க வேண்டுமாம். விதி முறைகள் கடுமையாக இருக்கின்றன.

அக்காலகட்டத்தில் ஒரு அஞ்சலட்டை வரும்( இக்காலத்திலும் தான்) - அதை 10 பேருக்கு அனுப்பினால் கோடீஸ்வரனாகலாம் - இல்லையெனில் தலை சுக்கு நூறாய்ச் சிதறும் என்று. நாங்களும் அனுப்பி அனுப்பி கோடீஸ்வரர்கள் ஆனோம்.

நிற்க ( எல்லோரும் எழுந்து நிக்காதீங்க)

எப்படித்தான் எல்லாரும் சிலேபி சுத்தறாங்களோ தெரியல - நானும் சிக்கலில்லாம ஒரு சிலேபியாச்சும் சுத்திடலாமுன்னு பாக்கறேன். அது எப்படி அடுக்கடுக்கா ! அழகழகா ! நூல் கட்டி கண்ணாடித் தடுப்புக்குள்ள - அப்படியே சாப்பிடலாம் போல இருக்கு !

என்ன சொன்னாலும் இந்த "ஜி" யைப் பாருங்க - எத்தன வளைவு - எத்தன நெளிவு - அந்தக் கொம்புலே - அத விடுங்க.

அந்த "லே" - அதுக்கு ஒரு தனிக்கதையே இருக்குங்க - ஆமா - ஒரு குட்டிப்பையன் வந்தான் - தமிழ் படிக்க ! மிஸ் மிஸ் நான் நவீன் - எனக்கு தமிழ் டிக்டேசனே வர மாட்டெங்குதுன்னான். "லே" போடுன்னா அவன் கேட்டான் - மிஸ் லாங்கா ஷர்ர்ட்டா ? இல்லல்ல - ஜஸ்ட் லைக் ஃபோன். எப்படி இருக்கு "லே" போட்ட கதெ. ( குறிப்பு : அவன் கேட்டது குறிலா நெடிலான்னு - ஃபோன் அப்படின்னா லாங்குன்னு பதில்)

ஒரு வேளை சிவாசி சிலேபி சாப்பிட்டாரா சாப்பிடலயான்னு யாருக்குத் தெரியும் ? எல்லாரும் சேர்ந்து அவர் வாயிலே சிலெபியைத் திணிச்சிட்டாங்க. எப்படியோ அவரும் சிலேபிய சகிச்சிக்கிட்டாரு. ஏன்னா பஜ்ஜி சொஜ்ஜி போல இல்லாம ஜூஸியா இருக்கறதாலெ ! அப்படியே வாயிலே போட்டாரு - நழுவிடுச்சி !

வீர சிவாசி பத்தி உங்களுக்கெல்லாம் தெரியுமா ? எனக்குத் தெரியுமே !!

ஏன்னா எங்க வீட்டுக் கண்ணுக் குட்டி நர்சரிலே படிச்சப்போ, "இ" போடுடா கண்ணான்னா, வேக வேகமா வந்து நாலு கோடு போடும் - "E" . இது இல்லடா கண்ணா - அ ஆ இ போடுடான்னா, சரிசரின்னு தல ஆட்டிட்டு சுத்தோ சுத்துன்னு வட்டவட்டமா சுத்தும். நிறுத்தவே நிறுத்தாது. ஏய்! ஜிலேபியா சுத்தறே நீன்னு தொடையிலே ஒரு படார். அதுக்கப்புறம் "இ"க்கண்ணா எழுதறப்ப அப்பா பக்கமே போகாது. எப்படி எங்க வீட்டு "இ".

இந்தக் கண்ணுக்குட்டி, "இ" போட்டது தான் எனக்கு இங்கே சிலேபி சுத்த உதவிச்சு. ஆமா ! அந்தக் கண்ணுக்குட்டி அதுக்கப்புறம் பாருங்க ! குட்டியா இருந்துக்கிட்டே ஒரு அஞ்சு நிமிடம் அழகான தமிழ்லே வீர சிவாசி வசனம் பேசுச்சு பாருங்க ! ஆடீட்டோரியமே அசந்து போச்சு ! எப்படி சிவாசி !

சிலேபி சாப்பிட்டா மட்டும் போதாதுங்க ! சிவாசி மாதிரி வீரமா இருக்கணும். ஜெய் பவாணி !!!

ஆமா - நானு மூணு பேர அழைக்கணுமாமில - அழைச்சிடுவோம்

1. பாசமலர்

2. புது வண்டு

3. நிலா

17.06.2008 - செல்விஷங்கர்

கருத்துகள் மகிழும் கோப்புகள்

2008-06-15T19:37:00.000+05:30

சின்னஞ்சிறு மலர்கள்
சிரிக்கின்றன! சிரிக்கும்
நேரம் சிந்தனைப்
பூக்கள் தெரிக்கின்றன!

தட்டித் தட்டிக்
கொடுத்து! எட்டி
எட்டிப் பார்த்த
எண்ணங்கள் நெஞ்சில்!

கட்டிக் கொடுத்த
சோறும்! கற்றுக்
கொடுத்த சொல்லும்
காலத்தில் சிறக்க!

குட்டிக் குருவிகள்
குலவும் குடும்பம்!
குழந்தைகள் கொஞ்சும்
கோகுலம்! ஆம்!

சிந்தை மணக்க
சிரித்து மகிழும்
சிறிசுகள் இங்கே!
உள்ளம் ஏங்கும்
உறவுகள் சிலிர்க்கும்!

காலம் கடந்த
பின்னும் கண்ணுள்
தோன்றும் காட்சிகள்
இங்கே! கருத்துகள்
மகிழும் கோப்புகள்!

செல்வி ஷங்கர்

ஓய்ந்ததா ? உலர்ந்ததா ?

2008-06-09T21:05:00.000+05:30

அசைந்த மரங்கள்
ஆடினால் ? வீசிய
காற்று சுழற்றினால் ?
பெய்தமழை பேய்மழை
ஆனால் ? வீதி
வெள்ளம் வீட்டினுள் !!!

இடித்த வானம்
கொட்டித் தீர்த்தது !
மின்னிய மேகம்
முழங்கி முடித்தது !
நின்ற மரங்கள்
சாய்ந்து வீழ்ந்தன !
சாரியாய் நின்ற
கார்கள் சரிந்தன !

மின்விளக்கு
மின்னிமறைந்தது !
கதவுகள் படபடக்க
பெயர்ப் பலகைகள்
பெயர்ந்தன !

அடித்து ஊற்றிய
மழையில் ! வீசித்
தீர்த்த காற்றில்
வீடுகள் பறந்தன !
விடுத்த கரங்கள்
நசுங்கி வீங்கின !
விரலின் நுனிகள்
விண்டு வீழ்ந்தன !
என்னே காற்று !!
என்னே மழை !!
எங்கும் வெள்ளப்
பெருக்கு ! இருட்டு
வீதிகள் ! விழிகள்
தேடிய வெளிச்சம் !
ஓடி ஓய்ந்த
கால்கள் ! தேடும்
பாதை தெருவில் !
கையைப் பிடித்து
கண்ணொளி இன்றி
கரும் படலில்
கால்களின் நடை !

ஓய்ந்ததா ? உலர்ந்ததா ?

செல்வி ஷங்கர் - 09062008
-------------------------------------

12 : நடுவுநிலைமை

2008-05-28T20:51:00.000+05:30

01 : அன்புடைய நண்பர், அன்பற்ற பகைவர், அறியாத அயலார் என்ற மூவரிடத்தும் நீதி தவறாது நிற்றலே நடுவுநிலைமை. அஃதே சிறந்த அறம்.

02 : நடுவுநிலைமை உடையவனின் செல்வம் அவன் வழித் தோன்றல்களுக்கு நன்மை தரும். அவனுக்கும் சிறந்த பாதுகாப்பு அளிக்கும்.

03 : நன்மையே தருவதாய் இருந்தாலும், ஒருவன் நடுவுநிலைமை தவறுதலால் வரும் செல்வத்தை ஏற்றல் கூடாது. அதை அக்கணமே விட்டொழிக்க வேண்டும்.

04 : ஒருவன் நடுவுநிலைமை உடையவனா ? அற்றவனா ? என்பது அவனுக்குப் பின் எஞ்சி நிற்கும் மக்களாலும் அவன் பெற்ற புகழ், பெருமை முதலியவற்றாலும் அறியப் படும்.

05 : ஆக்கமும் அழிவும் இந்த உலகில் புதுமையாய்த் தோன்றினவை அல்ல. நாம் தோன்றும் முன்பே அவையும் தோன்றி இருந்தன. இதனை நினைத்து நடுவுநிலைமை தவறாது இருத்தல் வேண்டும். அதுவே சான்றோர்க்கு அழகு. அதனால் அது மற்றவர்க்கும் அழகாகும்.

06 : மனம் நடுவுநிலைமை தவறிய செயல்களைச் செய்வோம் என்று எண்ணும் போதே நாம் நிச்சயம் அழிவோம் என்பதை உணர வேண்டும். நினைத்தலும் செய்தலுக்கு சமமே !

07 : நடுவுநிலைமை தவறாத ஒருவனின் வறுமை நிலையை இவ்வுலகம் இழிவாகக் கருதாது. நடுவு நிலைமையில் நின்று செயல்களைச் செய்பவனுக்கு வறுமை ஏற்படாது. ஒரு வேளை வறுமை ஏற்பட்டாலும் அது வளர்ச்சியே ஆகும்.

08 : தன்னைச் சரிப்படுத்திக் கொண்டு பின் தன்னிடம் இடப்பட்ட பொருள்களை சமமாகப் பங்கிட்டுத் தரும் தராசு போன்றவர்கள் சான்றோர்கள். வேண்டியவர், வேண்டாதவர், அறியாதவர் என்ற மூவரிடத்தும் சமமாக நடத்தலே சான்றோர்க்கணி.

09 : மனத்தின் கண் நடுவுநிலைமை உடையவனின் வாய்ச் சொற்கள் ஒரு போதும் குற்றம் செய்வதில்லை. சொல்லின் கண் தவறாமையே நடுவுநிலைமை. சொல்லே செயலுக்கு அடிப்படை. செயல் எண்ணத்திற்கு அடிப்படை.

10 : வாணிபத்திற்கு நடுவுநிலைமை மிக மிக இன்றியமையாதது. பிறர் பொருளையும் தன் பொருளாக நினைத்து வாணிபம் செய்திட வேண்டும். கொடுப்பதும் குறையக் கூடாது. கொள்வதும் மிகை படக் கூடாது.

செல்வி ஷங்கர்

----------------------

11: செய்ந்நன்றி அறிதல்

2008-05-26T21:38:00.000+05:30

01 : நாம் எந்த உதவியும் செய்யாதிருக்க, நமக்கு ஒருவர் உதவி செய்வாரேயானால், அந்த உதவிக்கு இந்த மண்ணுலகையும், அந்த விண்ணுலகையும் கைம்மாறாகக் கொடுத்தாலும் அது ஈடாகாது. செய்யாமல் செய்த உதவியின் பலன் தேடினாலும் கிடைக்காத செல்வமாகும்.

02 : தக்க காலத்தில் செய்த உதவி சிறியதாயினும் அதன் தன்மை இந்த உலகை விடப் பெரியது. காலம் தவறிச் செய்யும் உதவி கடுகளவும் பயனற்றது.

03 : எந்தப் பயனையும் எதிர்பாராமல் செய்த உதவியின் தன்மையை ஆராய்ந்தால் அது கடலை விடப் பெரியதாகும். பயன் கருதாத உதவிப் பண்பு பாரில் உயர்ந்தது.

04 : செய்ந்நன்றி அறியும் பண்புடையார் ஒருவன் தினையளவு உதவி செய்திருந்தாலும் அதனைப் பனையளவாகக் கொள்வர். உதவும் செயலில் சிறுமை பெருமை இல்லை. உதவி உலகின் கடைக்கோடியில் உள்ளவரையும் சென்றடைய வேண்டும்.

05 : உதவியின் பயன் செய்யப்பட்ட செயலின் அளவைப் பொறுத்ததன்று. செய்யப்பட்டவர்களின் சால்பினைப் பொறுத்தது.

06 : நல்லவர்களின் நட்பை மறத்தல் கூடாது. துன்பத்தில் நமக்குத் துணையாய் இருந்தவர்களின் உறவை இழத்தல் கூடாது. நல்ல நட்பையும் நட்பின் துணையையும் பிரிதல் நமக்கே இழப்பு !

07 : நல்லவர்கள் தங்கள் துன்பம் துடைத்தவர்களின் நட்பை ஒரு பிறப்பிலல்ல - ஏழு பிறப்பிலும் நினைப்பர். நட்பை மறப்பது நன்றி மறந்த செயல்.

08 : ஒருவன் செய்த நன்மையை மறப்பது நன்றன்று. ஆனால் அவன் செய்த தீமையை அன்றே மறந்து விடல் மிகவும் நன்று.

09 : நமக்கு உதவி செய்த ஒருவன் பின் ஒருகால் நம் உயிரைப் போக்குவது போன்ற தீமையைச் செய்தாலும் நாம் அவன் முன்பு செய்த நன்மையை நினைத்துப் பார்த்தால் அந்த தீமையும் மறைந்து விடும்.

10 : எத்தகைய நல்லறச் செயல்களை அழித்தவனுக்கும் இவ்வுலகில் வாழ வழியுண்டு. ஆனால் ஒருவன் செய்த உதவியை மறந்தவனுக்கு இவ்வுலகில் வாழ வழியே இல்லை. அவன் பாவங்களில் இருந்து தப்பிப் பிழைக்க முடியாது. செய்ந்நன்றி மறந்தவன் மனிதனே அல்லன்.

செல்வி ஷங்கர்
--------------------

புறத்தூய்மை - அகத்தூய்மை - ஒரு சிந்தனை

2008-05-25T15:56:00.000+05:30

நாள்தோறும் நாடேடுகளைப் பார்க்கும் போது நம்மனம் நம்மை அறியாமலே ஒன்றைச் சிந்திக்கின்றது. அச்சிந்தனையின் விளைவே இச்சித்திரம் :
------------------------------------------------------------------------------------
உண்பதும் உறங்குவதும் உடுப்பதும் தான் வாழ்க்கை என்றால் ஒரு நொடி ஒவ்வொருவரும் சிந்திக்க வேண்டும். மனித இனம் ஒன்று தான் படைப்பிலிருந்து வளர்ந்திருக்கிறதாம். பிற உயிரினங்கள் எல்லாம் படைப்புக் காலத்தில் எவ்வாறு இருந்தனவோ அவ்வாறே தான் இன்று வரை இருக்கின்றனவாம் ! அப்படி என்றால் படைப்பிலேயே உயர்ந்த மக்களினம் தம் வளர்ச்சியால் பெற்ற பயனை உலகின் நன்மைக்கு வழி காட்ட வேண்டாமா ? எவ்வளவு தூரம் நாம் முயன்று முன்னேறி இருக்கின்றோமோ அந்த அளவுக்கு அனைத்துத் துறைகளிலும் நாம் வழி பிறழ்ந்து இருக்கிறோம். பாமரன் பத்துத் தவறு செய்தால் படித்தவன் பத்தாயிரம் தவறு செய்கின்றான் என்ற சிந்தனை காலமறிந்த உணமையாகி விட்டதே ! அத்தவற்றால் இயற்கையும் சமுதாய வளர்ச்சியும் அல்லவா கெடுகிறது ? எதிர் காலத்தைச் செவ்வையாகச் செய்ய வேண்டியவர்கள் நடைமுறையை அல்லவா பாழ்படுத்திக் கொண்டிருக்கின்றனர். எப்படிச் சமுதாயம் உருப்படும் ? ஒவ்வொருவரும் தன்னைச் சுற்றி தன்னிலிருந்து நல்வழியை உருவாக்குவோம். முதலில் சுற்றுச் சூழலைப் பாதுகாப்போம் ! இல்லை எனில் காற்ருக்கும் நீருக்கும் நாம் கனலாய்ப் பறக்கும் காலம் வெகு தூரத்திலில்லை. புறத்தூய்மை அகத்தூய்மைக்கு வழி காட்டும் !!!

செல்வி ஷங்கர்
--------------------

வா இங்கே !!!

2008-05-25T15:27:00.000+05:30

காலைக் கதிரவனே !
கடலில் உதிக்கின்றாய்
மலையில் மறைகின்றாய்
மண்ணில் சிரிக்கின்றாய் !

மலர்கள் மலர்கின்றன
தளிர்கள் துளிர்க்கின்றன
மரங்கள் செழிக்கின்றன
உன்வரவால் உலகேஒளிரும் !

இளங்காலைப் பொழுதில்
இன்பம் தருகின்றாய்
இருளை மறைக்கின்றாய்
இளங்கதிரே ! வா இங்கே !
வையத்தில் வளங்காண !

10 : இனியவை கூறல்

2008-05-25T15:08:00.000+05:30

01 : இன்சொல் என்பது அன்புடையதாய் குற்றம் நீங்கியதாய் உள்ள அருள் மனம் படைத்தாரின் வாய்ச் சொற்களே ஆகும். அன்புடைய மொழி அருள் மொழி ஆகும்.

02 : உள்ளம் உவந்து ஒரு பொருளைக் கொடுப்பதைக் கட்டிலும் சிறந்தது முகமலர்ந்து இன்சொல் பேசுதல். அதுவே இன்பம் பயக்கும்.

03 : முகமலர்ந்து நோக்கி மனமகிழ்ந்து இன்சொல் பேசுதலே அறம். சொல்லுக்கு மலர்ச்சி முகத்தில் வேண்டும்.

04 : எல்லாரிடத்தும் இன்சொல் பேசுபவர்க்கு துன்பத்தைத் தரும் வறுமை இல்லாது போகும். வறுமை கூட இனிக்கும் இன்சொல்லில்.

05 : பணிவுடையவனாயும் இன்சொல் பேசுபவனாகவும் இருப்பதே ஒருவனுக்கு அழகு. பிற அணிகலன்கள் எல்லாம் பண்பிற்கும் இன்சொல்லிற்கும் பின்னெ தான். புன்னகை பூக்கும் புதுமையான அணிகலன் இன்சொல்.

06 : நல்லவற்றை விரும்பி இன்சொற்களைக் கூறுபவனுக்கு தீமைகள் மறைந்து நன்மைகள் பெருகும். தீமை போக்கும் புது வழி இன்சொல் பேசும் நல்வழியே !

07 :பிறர்க்கு நன்மைப் பயனைத்தந்து நற்பண்பிலிருந்து தவறாத இன்சொற்கள் நமக்கு நல்வாழ்வையும் நல்வழியையும் காட்டும்.

08 : துன்பம் நீங்கிய இன்சொல் ஒருவனுக்கு இப்பிறப்பில் மட்டுமல்ல மறு பிறப்பிலும் இன்பத்தைத் தரும். வேதனையால் வேர்த்துவிடும் இதயம் இன்சொல்லால் குளிர்ந்து விடும். அப்போது இப்பிறப்பென்ன எப்பிறப்பும் இன்பமே !

09 : பிறர் பேசும் இன்சொற்கள் தமக்கு இன்பம் தருவதை உணர்கின்ற ஒருவன் எதற்காகத் துன்பத்தைத் தருகின்ற வன்சொற்களைப் பேச வேண்டும். புரியாத புதிர் தானே இது. இன்சொல் பேசுவதால் நா வடுப்படுவதில்லையே !

10 : இயற்கையில் இன்சொற்கள் கொட்டிக் கிடக்கின்ற போது அதை விடுத்து வேதனை தரும் கடுஞ்சொற்களை ஏன் கூற வேண்டும் ? கனியும் கனிகளை விடுத்து கசக்கும் காய்களைத் தேடி உண்பது அறியாமையன்றோ ! இன்சொல் பேசுக !! வன்சொல் பேசற்க !!

செல்வி ஷங்கர்
--------------------

தீர்ப்பா தீர்வா ??

2008-05-22T22:04:00.000+05:30

தடயமே இல்லாத நிகழ்வுகள்
நினைவே இல்லாத நிகழ்ச்சிகள்
நம்பிக்கை இல்லாத நடைமுறைகள்
இயந்திரங்களோடு இயங்கும் நாள்கள்
இதயங்களோடு சுமைகள் என்று
வாழ்வது தான் வாழ்க்கை என்றால்
வாய்ப்புத் தர வேண்டாமா ? மனத்திற்கு !!

செல்வி ஷங்கர்
--------------------

தவம்

2008-05-22T21:56:00.000+05:30

சோகம் எனக்கு சுகந்தம்
சுமைகள் எனக்கு வசந்தம்
தேடல் எனக்கு ஊடகம்
ஏக்கம் எனக்கு ஊக்கம்
தேக்கம் எனக்கு படிப்பினை
தெரிந்தால் அது இனிமை
தெரியாவிட்டால் புதுமை
இல்லாத பொறுமையே இருப்பிடம்
இயங்காத செயல்கள் ஏற்பிடம்
எப்படியும் ஒரு நாள் மாறும்
நம்பிக்கை தான் ........ தவம் !

செல்வி ஷங்கர்
---------------------

கோடையில் குளிர்ந்த மாலைப் பொழுது

2008-05-19T21:22:00.000+05:30

கொட்டிய மழை
ஓடி மறைந்தது !

வெள்ளம் வடிந்த
சாலை ஓரம்
நிமிர்ந்த கிளைகள் !

ஓடிய பறவை
ஓய்ந்து நின்றது !

புதுமை ஒளியில்
புறம் நனைந்த
ஓட்டு வீடுகள் !

மின்வெட்டில்
பளிச்சிடும்
வண்டிவிளக்குகள் !

மின்னல் ஒளியில்
எட்டிப் பார்த்தால்
ஏதோ ஓரின்பம் !

கோடை வெயிலில்
குளிர்ந்த மாலைப்பொழுது !
குனிந்து குனிந்து
சின்னஞ் சிறுவர்
சிரித்து ஓடினர்
சிறிய பூக்கள்
நீரில் மிதந்தன !

செல்வி ஷங்கர்
-------------------

நேற்றுப் பெய்த மழை

2008-05-19T21:16:00.000+05:30

சுற்றி அடித்தது காற்று
சுழற்றி அடித்தது கிளை !
கொட்டி முடித்தது மேகம்
கூவி அழைத்தது மழையை !

நனைந்து பறந்தது பறவை
மறைந்து நின்றது கிளையில் !
காற்றில் பறக்குது மழைநீர்
சாலை மறைத்தது வெள்ளம் !

சாய்ந்து ஆடின மரங்கள்
ஓடி நின்றன வண்டிகள்
ஓரம் போயினர் மக்கள்
மழையின் இடையே கால்கள்
மறைத்து மறைத்து மழலை !

செல்வி ஷங்கர்
--------------

மாற்றம்

2008-05-05T21:02:00.000+05:30

காலைக்கு மாலை மாற்றமா ?
இல்லை !
கடலுக்கு மலை மாற்றமா ?
வேலைக்கு ஓய்வு மாற்றமா ?
இல்லை !
வேதனைக்கு சோதனை மாற்றமா ?
நினைவிற்கு நிகழ்வு மாற்றமா ?
இல்லை !
கனவிற்கு கற்பனை மாற்றமா ?
காலத்தின் மாற்றங்கள் பற்பல
அவை இயற்கையின் காவியங்களே !

குருவிக்கூடு

2008-05-05T20:42:00.000+05:30

எண்ணப் பறவைகள்
எப்போதும் சிறகடிக்கும்
சிந்தனைகள் சிக்கித்
தவித்தாலும் சிதறல்கள்
தாவித்தான் செல்லும் !

சிறிசுகளைப் பெருசாக்க
பட்டிருக்கும் பாடெல்லாம்
படமாய் ஓடுகிறது
பாடமாய்த் தெரிகிறது
மனத் திரையில் !

கையில் பெட்டி
கால்கள் எப்போதும்
ரயிலடியில் ! காலம்
சக்கரமாய்ச் சுழன்றது
கேரளக் கரையில் !

பதிவஞ்சல் இடங்களே
புறப்படும் நேரமும்
வருகை காலமும்
மனத்தில் நடமாடக்
காலம் ஓடும் !

ஓயாத உழைப்பும்
ஒன்று சேராத
செலவும் நீராய்
சேர்ந்தோடும் நினைவு
அலைபாயும் ! நீண்ட
வெளியில் நிழலாடும் !

ஒன்றா இரண்டா
எதிர்பார்க்கும் உள்ளங்கள்
சிறுவனுக்குக் கால்சட்டை
சிறிது வளர்ந்தவனுக்கு
பள்ளிக் கட்டணம்
பாதியில் பள்ளியை
பறக்கவிட்ட பையனுக்கு
பதிவான இருப்பிடம் !

இளைய வயதில்
எதிர்காலக் கனவில்
கல்லூரிப் படிப்பை
பாத்திகட்டிய பையனுக்கு
படியேற்ற முயற்சி !

படிப்பை முடித்து
பதிவெழுத்தைப் பயின்று
பணிபார்க்கும் தம்பிக்கு
பணியக முதலீடு !

பத்துப்பேர் தவிக்கும்
பாசக் குடும்பத்தின்
பசியாற வழி !

இத்தனைக்கும் இடையில்
இருப்பதற்கு ஒர்வீடு
செங்கலாய் சிமிண்டாய்
மணலாய் மரமாய்
கம்பியாய் கருங்கல்லாய்
காசுகள் சில்லறையில் !

ஒன்றொன்றாய்
முகம்பார்க்கும்
தாயும்சேயும் !
அத்தனையும்
கையில் மறைத்து
காலங் கலங்க
கடைத்தேறி
நிமிர்கையில்
வாழவும் ஆசை !
வாழ்க்கைத் துணையின்
ஓசை ! வளரும்
பிஞ்சுகளின் பார்வை !

காலம் பறந்தது
உழைத்த கரங்களில்
உறுதி மட்டுமே
உழைப்பின் பரிசு !
இன்னும் ஒடுகிறது
கால்கள் ! இன்பத்தை
ஒருபுறம் ஒதுக்கி
ஓரமாய் வைத்து
ஒருபுன்னகை !

புதியபாதையில்
மறுபடியும் ஒரு
குருவிக்கூடு !

செல்வி ஷங்கர்
---------------------

இரண்டு மனம் !

2008-04-10T08:29:00.000+05:30

தவத்திற்கு ஒருவர்
தமிழுக்கு இருவர்
இதை நினைக்கும் போதெல்லாம்
தனியாய்ப் பேசினால் ! எப்படி இருக்கும்
என்ற எண்ணம் தான் அடிக்கடி தோன்றும்.
சொல்லாத சொல்லும் சொல்லிவிட்ட சொல்லும்
அர்த்தமற்றது தான் - புரிந்து கொள்ளாத வரையில்
என்ற எண்ணச்சிறகும் பறக்கும் !

இரண்டாயிருப்பதில் இன்பம் உண்டு !
தனிமை நம் தனித் தன்மையைக் கொன்று விடும்.
பதவியில் இரண்டு ! பணியில் இரண்டு !
வாழ்க்கையும் இரண்டு ! வாழ்க்கை மலர்கள் இரண்டு !
அவை இரண்டு பாடங்களைச் சொல்லித் தந்தன.
ஒன்றாய் இருப்பது ( ஒற்றுமை) இன்பம் !
ஒளியின் சேர்க்கை இரண்டு தானே !
இல்லை எனில் காயேது கனியேது ?
கண்ணின் மணிகள் இரண்டு தான் !
மணியின் கண்களும் இரண்டு தான் !
அவை மனத்தில் மணக்கும் மயக்கம் !
ஒன்றென்ற உணர்வு ( தனிமை ) ஓடிப்போகும் !
நெஞ்சம் உவப்பாய் இருக்கும் !
எட்டிப் பார்க்கும் போதெல்லாம்
தொட்டுப் பார்க்கும் தொட்டில் குழந்தை போல்
துவண்டு போகும் மனம் !!!
துள்ளித் திரியும் மனம். !!!!

---------------------------------------

வருத்தப்படாத வாலிபர்கள் சங்கம் இரண்டாமாண்டு விழா போட்டிக்கான இடுகை

இரண்டடியில் இன்பம் !

2008-04-10T08:15:00.002+05:30

இன்பத்தைத் துன்பத்தை
ஏற்றத்தை இறக்கத்தை
உயர்வைத் தாழ்வை
உணர்வை உரிமையை
அன்பை அருளை
அடக்கத்தை ஒழுக்கத்தை
கல்வியை கல்லாமையை
செயலை பயனை
செப்படி வித்தையாய்
செதுக்கிய சிற்பி !!!

மனைவியை மக்களை
வாழ்வை இன்பத்தை
மனத்தை மகிழ்வை
நட்பை சுற்றத்தை
முயற்சியை வெற்றியை
அரசனை அமைச்சனை
பகையை படையை
நாட்டை மக்களை
உழவனை உணவை
உணர்த்திய வேந்தன் !!!

காலத்தை இடத்தை
செயலை வலிமையை
ஊக்கத்தை ஆக்கத்தை
உள்ளத்தை உணர்ச்சியை
பொன்னைப் பொருளை
செய்யும் முறையை
புவியைப் புகழை
புனிதமாய்க் காட்டிய
மனித தெய்வம் !!

இரண்டே அடியில்
உலகை அளந்த
உயர் பண்பாளன் !!
இரண்டாய்க் கண்ட
உலகில் இறையை
மட்டும் ஒன்றாய்க்
கண்ட உத்தமன் !!

இவனே எந்தன்
இசைத்தமிழ் வேந்தன் !!
இரண்டாம் தமிழின்
இலக்கணம் தந்த
இயற்றமிழ் புலவன் !!
மூன்றாம் தமிழாய்
வாழ்வைக் காட்டிய
முனிவன் !! தமிழ்மறை
தந்த தத்துவன் !!!
-----------------------------------
வருத்தப்படாத வாலிபர்கள் சங்கம் இரண்டாமாண்டு விழா போட்டிக்கான இடுகை

செல்வி ஷங்கர்

9 : விருந்தோம்பல்

2008-04-10T06:39:00.000+05:30

01. பொருளீட்டி நாம் மனைவி மக்களுடன் மகிழ்வாய் வாழ்வதெல்லாம் நம் வீட்டிற்கு வரும் விருந்தினரை அன்புடன் வரவேற்று உதவி செய்வதற்கே ! வாழ்க்கை விருந்தில் மகிழும்.

02. நாம் விருந்தினரை வெளியே நிறுத்தி விட்டு தனித்து உண்பது சாவா மருந்தாகிய அமிழ்தமே ஆனாலும் அது விரும்பத்தக்கதன்று. விருந்தை விடுத்து நாம் மட்டும் உண்பது விடமே ஆகும்.

03. நாளும் வீட்டிற்கு வரும் விருந்தினரை அன்புடன் உண்பித்து உதவி செய்பவன் வாழ்க்கையில் வறுமை என்பதே இல்லை. இல்லாமை கூட அவன் செயலில் இனிமையாகி விடும்.

04. அகமும் முகமும் மலர விருந்து போற்றுபவன் இல்லத்தில் செல்வத் திருமகள் மனம் மகிழ்ந்து வீற்றிருப்பாள். செல்வச் செழிப்பு செயலாய் வெளிப்படும்.

05. விருந்தினரை வரவேற்று உணவளித்து அன்பு வாழ்க்கை நடத்துபவன் நிலத்துக்கு விதை விதைக்காமலே பயிர் விளையும். அன்பை விதைத்தால் அகிலம் வாழும்.

06. தன் வீட்டிற்கு வந்த விருந்தினரை வரவேற்று வழி அனுப்பி, இனி வரும் விருந்தினரை எதிர் நோக்கிக் காத்திருக்கும் மனம் படைத்தவன் வானுலகத் தேவர்கள் வரவேற்கும் விருந்தாவான்.

07. விருந்தோம்பலின் பயன் இத்தகையது என்று அளவிட முடியாது. அது ஓர் தவம். அத்தவத்தின் அளவு நாம் வரவேற்கும் விருந்தின் தனமையைப் பொறுத்தது. அன்பும் இன்சொல்லும் விருந்தை இனிமையாக்கும். நம் மனத்தை மென்மையாக்கும்.

08. பொருட்பயனை அடைய விரும்புவோர் விருந்தினைப் போற்றுவர். அவ்வாறு விருந்து போற்றாதவர்கள் வருந்திப் பொருள் சேர்த்தும் பயனில்லை. செல்வத்துப் பயனே ஈதல்.

09. விருந்து போற்றுதலே அறம். இதனை அறியாதார் அறியாதாரே ! பெருஞ் செல்வராயினும் விருந்து போற்றாதவர் வறியவரே ! செல்வர்க்கழகு செழுங்கிளை தாங்குதல்.

10. விருந்தினர் மிக மென்மையானவர்கள். அவர்களை இனிமையாய் நோக்க வேண்டும். அனிச்ச மலர் முகர்ந்து பார்த்தால் வாடும். ஆனால் விருந்தினரோ முகம் மாறுபட்டு நோக்கினாலே மனம் வாடி விடுவர். மலரினும் மெல்லிது அன்பு மனம்.

தொடரும் .....

05

சாய்தளம்

2008-04-06T12:53:00.000+05:30

ஓடி வந்த காவியா நின்று பார்த்தாள். பூங்காவின் நாற்புறமும் குழந்தைகள். அவளும் கைப்பொருளை வீசி விட்டு, தலையை அசைத்த படி ஊஞ்சலின் அருகே சென்றாள். அங்கே இடமில்லை. அவளின் குட்டிக் கைப்பை புல் வெளியில் கிடந்தது. ஏமாற்றமாய் இருந்தது.

சாய்தளத்தின் ( சீசா ) அருகில் வந்தாள். ஒரு புறம் ஏறி அமர்ந்தாள். அதன் மறு புறம் உயர்ந்தே நின்றது. ஆடுவதற்கு யாருமில்லை. வாடிய கண்களோடு அங்குமிங்கும் பார்த்தாள்.

சறுக்கு மரத்தில் எல்லாக்குழந்தைகளும் வரிசை வரிசையாய் ஏறி இறங்கி சறுக்கிக் கொண்டிருந்தனர். அங்கே ஒரே இட நெருக்கடி. இங்கோ இருவர் விளையாடும் சாய்தளம் இறங்கியே கிடந்தது. ஏனோ ஏக்கமாய்ப் பார்த்தாள் அதனை! மேலும் கீழுமாய் ஏறி இறங்கும் சாய்தளத்தில் தான் ஒருத்தியாய் அமர்ந்து கொண்டு என் செய்வது ?

காவியாவை அழைத்து வந்த பாட்டி அங்கே பூங்காவின் கல்மேடையில் அமர்ந்திருந்தாள். அவள் கண்கள் காவியாவை நோக்கின.மெதுவாய் எழுந்து நடந்து வந்து சாய்தளத்தின் மறு புறத்தை தன் கைகளால் அமர்த்தி விட்டாள். காவியா மேலே பறந்தாள்! கண்களெல்லாம் சிரிப்பு! அவளும் பாட்டியும் பூங்காவில் சாய்தளமாடி தங்களை மறந்தனர்.

ஆனாலும் அவள் மனம் ஊஞ்சலையும் சறுக்கு மரத்தையுமே திரும்பித் திரும்பிப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தது. மூன்று வயதுக் காவியாவிற்கு ஒன்றும் புரிய வில்லை! பூங்காவைச் சுற்றி ஓடின குழந்தைகள். ஆடும் ஊஞ்சலிலோ அணிவரிசைக் காத்திருப்பு. சறுக்குமரத்திலோ தள்ளி அடித்து ஓடும் கூட்ட நெரிசல். சாய்தளத்தில் ஏன் ஒருவரையும் காணோம்? இருவர் இருந்தாலே இன்பமாய் ஆடலாமே! ஒன்றும் புரியாமல் ஓடினாள் பாட்டியிடம். ஆடிக்கொண்டே! பூங்கா அவளைப் பார்த்து சிரித்துக் கொண்டிருந்தது ! ஏன் ?
-------------------------------------------------------------------------------------------

8 : அன்புடைமை

2008-04-06T12:31:00.000+05:30

01 : அன்பிற்கு பிறர் அறியாமல் அடைத்து வைக்கும் தாழ் இல்லை. அன்புடையாரின் துன்பம் கண்ட இடத்து நம்மை அறியாமல் நம் கண்கள் கசிந்து சிந்தும் கண்ணீர்த் துளிகளே நம் அன்பை வெளிப்படுத்தி விடும்.

02 : அன்பில்லாதவர்கள் அனைத்துப் பொருள்களின் மீதும் ஆசை கொண்டு எல்லாம் தம்முடையதென்பர். ஆனால் அன்புடையாரோ தம் பொருள் மட்டுமல்ல தம் உடம்பும் கூட பிறர்க்கு உதவுதற்கே என்பர்.

03 : அன்புடன் வாழ்கின்ற வாழ்க்கை தான் நாம் உயிரோடு வாழ்கின்றோம் என்பதற்குப் பொருள். அன்பின்றி உடலும் உயிரும் பெற்று இயங்கும் வாழ்க்கை அத்துனை சிறப்புடையதன்று.

04: அன்பு பிறரிடம் ஆர்வத்தைத் தூண்டும். அந்த ஆர்வம் அவரிடம் நமக்கு நட்பைத் தரும். அந்த நட்புச் செல்வம் எவராலும் எளிதாக அடைய முடியாத செல்வம்.

05: அன்புடையாராய் வாழ்வது தான் வாழ்க்கையின் பயன். அந்த அன்பு நமக்கு வாழ்வின் இன்பத்தைத் தந்து விடும். அறத்தின் பயனே அன்பு செலுத்துதல் தான்.

06: அறியாதவர்கள் நன்மைக்கு மட்டுமே அன்பு துணையாகும் என்று எண்ணுவர். ஆனால் நம் பகையையும் நமக்கு வரும் தீமையையும் கூட நாம் அன்பால் வென்று விடலாம்.

07: எலும்பில்லாத உயிர்களை வெயில் சுட்டெரிப்பது போல வாழ்வில் அன்பில்லாதவர்களை அறநெறி துன்புறுத்தும்.

08: உள்ளன்பு இல்லாத வாழ்க்கை பாலைவனத்தில் பட்ட மரம் துளிர்ப்பதைப் போன்றது. ஒரு நாளும் பட்ட மரம் அதுவும் பாலைவனத்தில் செழிப்பதில்லை. அது போன்று தான் அன்பில்லா வாழ்க்கையும் வளம் தராது.

09: உடம்பின் உள்ளுறுப்பாகிய அன்பில்லாதார்க்கு புற உறுப்புகள் எல்லாம் இருந்தும் பலனில்லை. அன்பு ஒன்றே நம்மை இயக்கும் உயிர் போன்றது.

10: அன்பில்லாத வாழ்க்கை உயிரற்ற வாழ்க்கை. அன்போடு வாழ்பவனே உண்மையில் உயிர் வாழ்பவன். அத்தகைய அன்பு உள்ளத்தில் இல்லாதவன் இயக்கம் வெறும் எலும்பும் தோலும் போர்த்திய உடம்பின் இயக்கமே ஆகும்.

தொடரும் .....

ஈரத்தோடு இணைந்திடுவோம் !!

2008-04-04T21:20:00.000+05:30

குடிக்கத் தண்ணீர் !
கண்ணீர்தான் வருகிறது !
ஒற்றுமை ! ஒற்றுமை !
என்ற உணர்வே
வற்றி விட்டதா ?

உலகம் எப்படியோ
எல்லாம் விரிந்து
விரைவாகி விட்டது !
இருந்தும் நம்மனம்
சுருங்கி விட்டதே !

ஒன்றாய் இருந்தால்
கூடப் பங்கு !
அதிலும் எட்டில்
ஒன்று ! இதைத்
தரமனம் இல்லையே !

மக்களைத் தூண்டுவது
அரசியல் தானே !
காலமே ! காலத்தின்
மக்களே ! ஒன்று
பட்டு நினையுங்கள் !

மக்களே ! இயற்கையை
துண்டா டாதீர்கள்!
நீதிக்குத் தலை
வணங்கி நீரினைப்
பகிர்ந்து கொள்வோம் !

நீரில் குலமில்லையே !
கொதிப்படைவதற்கு !
நிறம் இல்லையே !
வெறுப்படைவதற்கு !
ஈரத்தோடு இணைந்திடுவோம் !

சாதனை - ஒரு கண்ணோட்டம் !

2008-04-02T07:55:00.000+05:30

கைப்பையை வைத்துவிட்டு களைப்பாய்ப் பார்க்கும் சங்கரன் ஒரு நாளும் தன் உணர்வை வெளிக் காட்டியதில்லை.

எப்போதும் சிந்தனை தான். சிரித்து மகிழ்வதற்கும் சில நேரங்கள் உண்டு என்பதை மறந்து போன முகம் அவனுடையது !

எப்பொழுதும் எங்காவது எதற்காவது ஓட்டிய சிந்தனையுடன் செயல்படுவது தான் அவன் வழக்கம் !!

ஆண்டுகள் ஐம்பதைக் கடந்தாலும் அதே இயக்கம் தான் அவனுடையது. அவன் எப்போது மனம் விட்டுச் சிரிப்பான் என்பது எவர்க்கும் தெரியவே தெரியாது.

அவனுக்குச் சீற்றம் வராமல் பார்த்துக்கொள்வது தான் மற்றவர் வேலை. இது எழுதாத விதி. விடை ஏக்கம் தான் பெருமூச்சு !

நாளாக நாளாக ஒன்று நன்றாய்ப் புரிந்தது. ஒன்றா இரண்டா ? ஓராயிரம் ! ஒன்று ஓய்ந்தால் மற்றொன்று தொடரும். இத்தனைக்கும் குருவிக்கூடு தான் அவன் வீடு .........

ஆனால் உண்ணவும் உறங்கவும் ஓய்வாக இருக்கவும் விடாத உறவுகள். ஒன்று ஓய்ந்தால் மற்றொன்று தலை தூக்கும் ! அது மூத்தவன் என்ற முன்னுரிமையால்!!

இதிலெல்லாம் விடுபட்டு எப்படிச் செயல் படுவது என்ற எண்ணம் தான் அவன் ஓட்டம். எப்படியோ உழைத்துப் பிழைத்துக் கொண்டிருந்தான் இம்சை செய்யும் உறவுகளுக்கிடையே.

வானில் ஒரு சூரியனும் உண்டல்லவா? கார்மேகங்களுக்கிடையே! வாடிய காலங்களெல்லாம் போய் வளம் காணும் காலமும் வந்தது. கண்மணிகள் வளர்ந்தன. வாழ்வில் ஒளி கூட்டின ! மலர்ச்சிப் பார்வையால்!

கண்மலர்கள் படிப்படியாய் வளர்ந்தன. ஆம் - படித்தே வளர்ந்தன. உழைத்து உழைத்து ஓய்வின்றிச் செல்லும் தந்தையை நோக்கின. செயலாற்றும் கரங்கள் செழுமை பெற்றன. தன்னம்பிக்கையால் தலை நிமிர்ந்தான்.

சூரிய ஒளியைக் கண்டு தலை சாய்க்கும் சன்னல் பூக்களாய் பெற்றோர் மனங்கள் மகிழ்ந்தன மக்களின் செயல்பாட்டில்!

காலத்தில் முடித்து விட்ட கடமைகள் கண் சிமிட்டின அவன் முன்னே. கனிவாய் இருந்தது அவன் மனம். கண்கள் சிரித்தன. உதடுகள் புன்னகைத்தன.

ஒழுங்காய் முடித்த கடமையில் உவக்கும் உள்ளம் போல் எட்டிப்பார்த்தது இளமை. ஆம். முதுமையில் இளமை. இது என்ன முரண்பாடு. சில நேரங்களில் முரண்பாடுகள் சுவை கூட்டும் அல்லவா ? அப்படி ஓர் சுவை.

தனித்து விடப்பட்ட உள்ளம் அடிக்கடி நினைப்பது இதனைத்தான். சாதனை என்பது தன்னைச் சரியாய் நடத்துவதும் தானே !!!!
------------------------------------------------------------------------------------------------

காரிகை நடந்தாள் !!

2008-03-28T05:42:00.000+05:30

வெளுத்த துணிகள்
வேலி ஓரத்தில்
வெயிலில் காய்ந்தன !

அவள் அங்கே
வேட்டிகளை மடித்தாள்
வெள்ளமாய் உலர்ந்தவை !

முழங்கால் தன்ணியில்
முறுக்கிப் பிழிந்தான்
உதறும் போதே
உலர்ந்தன அவை !

குழந்தைகள் மூவர்
கும்மாளம் இட்டனர்
குளிப்பதாய் நீரில்
குருவியாய் நீந்தி!

நீந்திய போது
ஒதுங்கிய இலைகள்
பந்துகள் ஆகின!
சற்று தொலைவில்
எருதுகளும் நீந்தின !

வியர்வைத் துளிகளை
வீசி எறிந்து
பிழிந்த துணியில்
ஒன்றை இடையில்
கட்டினான் அவன் !

வேலியோரப் புதரில்
வேர்வை துடைத்து
வந்து அமர்ந்தான் !
மழைநீராய் வடிந்தன
புல்லின் பரப்பில்
அவன் கால்நீர்!!

கஞ்சி ஊற்றிய
வட்டில் ஒன்று !
அருகே காய்ந்த
மீன் துண்டு !

குவளை மூன்றில்
குடிக்கக் கஞ்சி !
காரத் துவையல்
செடி இலையில் !

கூவி அழைத்தான்
குழந்தைகளை! அவர்களோ
கும்மாளம் இட்டனர்
குளிக்கும் நீரில் !

ஒட்டிய வயிறு
ஒளி வெய்யிலில்
ஏனோ தெரியவில்லை !
உவப்பாய் இருந்தது நீராடல் !

விரைந்து வந்தாள்
வெள்ளை மடித்தவள் !
முழங்கால் தண்ணியில்
மூவரையும் முங்கி எடுத்தாள் !
பொல்லாத பொடிசுகள்
மூச்சடக்கி ஓடின !

கைகளைப் பிடித்தாள்
அடித்துத் துவைத்தாள்
பட்டென்று முதுகில் !
பாய்ச்சலில் கரையேறின
காளான்கள் ! கஞ்சிக்
குவளை காலியானது!

மடித்த துணிகள்
மூட்டை ஆகின
முழங்கால் ஆடையுடன்
மூட்டையைத் தூக்கினான் !

கைப்பிடியில் கஞ்சிவாளி !
கண்மணிகள் மூவரையும்
கைவீசி வழிகாட்டி
காரிகை நடந்தாள் !!!
------------------------------------------------

வைகையில் புது வெள்ளம்

2008-03-23T19:49:00.000+05:30

குட்டிக் குழந்தைகள்
முட்டி மோதிச்
செல்கின்றன !

அலைஅலையாய் நீரில்
இலைத்துளிர்கள்
அங்கும் இங்கும் !

கரையோரப் பறவைகள்
நீர் மேலே நீந்தும்
நிலவொளியாய் !

பொங்கிவரும் புதுநீரில்
பூப்போன்ற துளிர்கள்
புன்னகையாய் !

புல்மேலே கால்நடைகள்
தான்மேய புதுவரவாய்
காட்டாறு !

ஓடும் நீரில்
பாடும் பறவை !
குயில் கூடும்
மரக்கிளைகள் !
சலசலக்கும் நீரோடை !

வெள்ளைநிறப் பறவை
நீர்மேல் வெண்மேகம் !
வரிசையாய்க் காகங்கள்
வரைந்துவிட்ட கோடுகள் !

வானமழை வந்துவிட்டால்
வையமகள் செழிக்கின்றாள் !
வளமான நீரோட்டம்
வைகை எங்கும் !

பூம்புனல் ஆற்றை
பூந்தளிர் ஆறாய்
மாற்றுகின்ற
புதுவெள்ளம் !

7 : மக்கட்பேறு

2008-03-21T08:13:00.000+05:30

01. இல்வாழ்க்கையில் ஒருவன் பெறும் பெரும் செல்வமென்பது நன்மக்களைப் பெறுதலே ஆகும். பிற செல்வங்களெல்லாம் அறிவும் ஆற்றலுமுடைய மக்களின் பின்னே தான்.

02. நற்பண்புடைய மக்களைப் பெற்று வளர்ப்பவனுக்கு இப்பிறப்பில் மட்டுமல்ல வேறு எந்தப் பிறப்பிலும் சரி பழி பாவங்கள் வந்து சேராது. அறிவுடை மக்கள் அவனியில் ஆன்ற செல்வம்.

03. இல்லறத்தார் தம்மக்களை தம் செல்வமாய்க் கொள்வர். அம்மக்களின் சிறப்பு அவர் செய்யும் செயல்களால் வெளிப்படும். மாண்புடை மக்களே மகிழ்வுறு செல்வம்.

04. அமிழ்தத்தைக் காட்டிலும் இனிமையுடையது தம் மக்கள் சிறு கைகளால் அளைந்த உணவு. பிசைந்த உணவு இனிப்பது பிஞ்சுக் கரங்களினாலே !

05. மழலைச் செல்வங்களின் மெய் தீண்டல் உடற்கின்பம். அம்மக்களின் சொற்கேட்டல் நம் செவிக்கின்பம். மழலையர் நமக்கின்பம்.

06. தம் மக்களின் மழலைச் சொற்களைக் கேட்டறியாதார்தான் குழலிசையும்
யாழிசையும் இனிதென்பார்கள். இசை ஏழினும் இனியது மக்களின் இன்சொற்கள்.

07. தந்தை மகனுக்குச் செய்யும் மிகப் பெரிய நன்மை அவனைக் கற்றோர் நிறைந்த அவையில் முதன்மை பெறச் செய்தல். கல்விச் செல்வமே மக்களுக்குச் செல்வம்.

08. நம்முடைய மக்கள் நம்மைக் காட்டிலும் அறிவாற்றல் உடையாராய்ச் சிறந்திருத்தல் நமக்கு மட்டும் இன்பமன்று. உலகிற்கே இன்பம் பயப்பதாகும்.

09. தம்மகன் உயர் பண்பாளன் என்று சான்றோரால் புகழக்கேட்ட தாய் அவனைப் பெற்றெடுத்த காலத்தை விடப் பெரிதும் மகிழ்வாள். மக்களைப் பெறுதல் மகிழ்ச்சி என்றாலும் அவர்கள் மாண்புடையோர் என்பது மகிழ்வினும் மகிழ்வாகும்.

10. தன்னை அறிவாற்றல் மிக்கவனாய் ஆக்கிய தந்தைக்கு ஒரு மகன் செய்யும் உதவி, அவன் நன்மைச் செயல் கண்டு, அத்தகையவனை மகனாய்ப் பெற அவன் என்ன தவம் செய்தானோ என்று பிறரால் பாராட்டப் படும் சிறப்பே ஆகும். பண்பு பாராட்டப் படும் மக்களைப் பெற்றிருத்தல் பெற்றோர்க்குச் சிறப்பாகும்.

தொடரும் .....

6 : வாழ்க்கைத் துணை நலம்

2008-03-15T21:17:00.000+05:30

1. இல்வாழ்க்கைக்கு ஏற்ற நற்பண்புகளையும் நற்செயல்களையும் உடையவளாய் தன் கணவனின் வருவாய்க்கேற்ப வாழ்க்கை நடத்துபவளே சிறந்த வாழ்க்கைத் துணையாவாள்.

2. இல்லறச்சிறப்பு இல்லத்துணைவியிடம் இல்லையென்றால் வாழ்வில் மற்ற செல்வச் சிறப்புகள் இருந்தும் பயனில்லை. பண்பும், பண்புடைச் செயல்களுமே வாழ்க்கைச் செல்வம். பொருட் செல்வமெல்லாம் அதன் பின்னே தான் !

3. இல்லாள் விருந்து போற்றுதலும், வறியவர்க்கு உதவுதலும் ஆகிய நல்லறச் செயல்கள் உடையவளானால் அங்கு இல்லாதது எதுவுமே இல்லை. இந்த இல்லறச் சிறப்பு இல்லாதவளாய் அவள் இருந்தால் அங்கு எத்தகையச் செல்வச் செழிப்புகள் இருப்பினும் அது சிறக்காது.

4. கற்பென்னும் மன உறுதி உடைய பெண்ணைக் காட்டிலும் ஒருவன் அடையக் கூடிய பெருஞ்செல்வம் இவ்வுலகத்தில் எதுவுமில்லை. மன உறுதி உடைய மங்கையே மாநிலத்தின் மாநிதி.

5.தெய்வங்களைத் தொழாது கொண்ட கணவனையே தெய்வமாய்த் தொழுது எழுபவள் இவ்வுலகத்தே மழை பெய் என்றால் மழையும் பொழியும். தெய்வம் போல் செயலாற்றும் வலிமை பெண்ணுக்கும் உண்டு. அதுவும் கற்பென்னும் நிலை கைவரப்பெற்றால் !

6. கற்பு நெறி நின்று தன்னைக்காத்து தன்னைக்கொண்ட கணவனையும் தன் இல்லறக் கடமைகளால் பாதுகாத்து புகழுடைய சொற்களால் செயலாற்றி மன உறுதி தளராமல் வாழ்பவளே பெண். சொல்லறமே பெண்ணுக்குப் பெருமை சேர்க்கும்.

7. பெண் தன் மன வலிமையால் தன் கற்பு நிலையைக் காத்துக் கொள்வதே சிறந்த காவலாகும். அதை விடுத்து அவளைச் சிறைப்படுத்தி பாதுகாப்ப தெல்லாம் ஒரு பயனையும் தராது. மனக் காவலே மாபெரும் துணை.

8. தன்னைக் கொண்டவனைத் தெய்வமாகக் கொண்டாடும் பெண்ணை தேவருலகமும் போற்றும். பண்புடைப் பாவை பாரில் தெய்வம்.

9. புகழ்ச் செயல் புரியும் மனைவியை இல்லத்துணையாய் பெறாதவன் பகைவர் முன் பெருமித நடை போட முடியாது. தலைவனுக்குப் பெருமை தலைவியின் தகமைப் பண்பால் வருவதே !

10. இல்லறப் பண்புகளே வாழ்க்கைத் துணையின் மங்கலமாகும். அவ்வில்வாழ்வில் நன் மக்களைப் பெறுதலே வாழ்க்கைக்கு அணிகலனாகும். வாழ்க்கைப் பயன் மக்களைப் பெற்று பெருமை சேர்ப்பதே !

தொடரும் ....

அங்கே இளைப்பாறலாம் !

2008-03-08T16:13:00.000+05:30

பசுமை இல்லாத இளமை நினைவுகள் !
பயந்தே சென்ற பார்வைத் தொலைவுகள் !
எதிர்ப்புகளே ஏணிப் படிகளான காலம் !
எங்கே ? எப்படி ? என்ன செய்வது ?
என்றே ஏங்கிய கோலம் ! எதற்கும்
தூண்டுதல் இல்லா சூழல் ! எதிலும்
நம்பிக்கை தாரா நிழல்கள் ! இவைதான்
என் கைப்பிடிச் சுவர்கள் ! இதைப்
பற்றிக் கொண்டே பறந்தது பறவை!
எண்ணப் பறவை ! அதன் சிறகுகள்
எல்லாம் உரசல்கள் தான் ! அங்கே
ஒன்றும் தெளியாத உறுதிகள் ! எங்கும்
காலத்தின் கட்டாயம் வளர்ந்தது உயரே!

வளர வளர மாறுமல்லவா சூழல் !
அப்படி ஒரு மாற்றம் ஒரு நாள் !
எதிர்ப்புகள் என் சுற்றுச் சூழல் !
அதனோடு மோதி மோதி ஒரு
வடி வானது எண்ணம் ! வாழ்வின்
வசந்தம் வயதில் வந்தது ! ஏன்
என்று கேட்கவே எவரும் இல்லை !
எதிர்ப்புகள் இல்லா உலகம் ! இங்கே
ஏணிப் படிகளே இல்லாது ஏறினேன் !
இனிமை சிறகடித்துப் பறந்தது !
அங்கே சிந்தனை சீர்மை பெற்றது !

சிறிய பறவைகள் இரண்டு சிரித்தன!
என் சிறகின் கீழே நடந்தன !
அதன் வளர்ச்சியில் என்னைக் கண்டேன் !
ஏக்கங்களுக்கு விடுதலை ! ஆம் !
விண்ணில் பறந்தது பறவை ! எண்ணில்
வியப்பாய் இருந்தது உலகம் !
சொல்லுக்கும் அசைவுக்கும் சுகந்தம் தந்தனர் !
நிமிர்ந்தது நினைவு ! எப்போதும் இல்லாத
ஏற்றம் இப்போது வந்தது ! அது வளர்ச்சி !

நிகழ்காலப் பறவை நீந்துவது நிம்மதியில் !
பாசத்தைப் பரிவைப் பண்பைக் கொட்டுவது
எங்கும் எங்கும் ! நினைவெல்லாம் நீர்நிலையில் !
மனப்பறவை மகிழ்ந்தது ! மழைத்துளியில் நனைந்தது !
மானிடம் பார்ப்பது எதனை ? மனத்தையா ?
மானிலத்தின் மொழி அன்பு தானே !
அறங்கூறும் நல்லுலகும் அது தானே !
வாருங்கள் இங்கே இளைப் பாறலாம் !
-------------------------
செல்வி ஷங்கர்
-------------------------

அறத்துப்பால் - இல்லறவியல் - 5. இல்வாழ்க்கை

2008-03-08T08:24:00.000+05:30

1. இல்வாழ்க்கை வாழ்பவன்தான் அறவழியில் செல்பவரையும் வழி நடத்துகிறான். தான் வாழும் இல்லற ஒழுக்கத்தால் துறவியரையும் பிறரையும் ஆதரித்து அவர் நல்வழிச் செல்ல துணை புரிகிறான்.

2. துறவியர், வறியவர், ஆதரவின்றித் தம்மிடம் வந்து இறந்தோர் ஆகிய மூவர்க்கும் இல்லறத்தானே துணையாகிறான்.

3. தான் வாழும் முயற்சியால் ஈட்டிய பொருளை, தன் முன்னோர், இறைவன், விருந்தினர், சுற்றத்தார், தான் என்ற ஐவர்க்கும் பங்கிட்டு உதவி வாழ்பவனே சிறந்த இல்லறத்தான் ஆவான்.

4. பழி பாவங்களுக்கு அஞ்சி அறவழியில் பொருளீட்டி பகுத்துண்டு வாழ்க்கை நடத்துபவனுக்கு எப்போதும் துன்பமில்லை. கொடுத்தால் இன்பம் தானே ! கொடுப்பதைத் தடுப்பது மிகவும் கொடுமை.

5. இல்வாழ்க்கையின் பண்பு அனைவரிடமும் அன்பு காட்டுதல். அவ்வாழ்க்கையின் பயன் இல்லாதார்க்குக் கொடுத்துதவும் அறச்செயல். அன்பும் அறனுமே பண்பிற் சிறந்த நெறி.

6. அன்பும் பண்பும் உடைய இல்வாழ்வில் அறமுறைப்படி வாழ்தலைக் காட்டிலும் சிறந்த பயன் பிற வாழ்க்கை முறையில் இல்லை. அவ்வழியில் போய் பெறத்தக்கதுவும் எதுவுமில்லை. துறத்தலை விட இல்லறமே இனிது.

7. தன்னை வருத்தி, தவம் செய்து மேன்மை அடைவாரை விட உயர்ந்தவன் ஒழுக்க நெறி பிறழாமல் இல்லறம் நடத்துபவனே! வாழ்க்கை ஒழுக்கம் வளங்களை எல்லாம் அள்ளித் தரும்.

8. தாமும் நல்வழியில் நின்று பிறரையும் அவ்வழியில் செலுத்தும் இல்வாழ்வான் தானமும் தவமும் செய்வாரை விட மேலானவன். வாழ்க்கையில் நல்வழியைப் பின் பற்றும் முயற்சியே முனிவரின் தவத்தினும் மேலானது.

9. அறம் என்று சொல்லப்படுவதே இல்லறம் தான். அதுவும் பிறரால் பழிக்கப்படாதிருக்குமே யானால் மேன்மையிலும் மேலானது. மனத்தால் துறப்பதே துறவு.

10. இல்லாதார்க்குக் கொடுத்தும், இல்லறத்தாரிடம் அன்பு காட்டியும், ஏதுமற்றாரை ஆதரித்தும் இவ்வுலகில் வாழும் முறைப்படி வாழ்ந்தால் அவன் வானுறையும் தெய்வத்துள் ஒருவனாகவே மதிக்கப் படுவான். வாழ்க்கை நெறி தெய்வ நெறியாகும்.

தொடரும் ......

4 : அறன் வலியுறுத்தல்

2008-03-02T15:26:00.000+05:30

1. வாழும் உயிர்க்கு அறத்தை விடச் சிறந்த செல்வம் எதுவுமில்லை. இவ்வுலகில் மேன்மையையும், செல்வச்செழிப்பையும் தருவது நல்லறச் செயல்களே!

2. அறத்தைப் பின்பற்றுவதால் மனிதனுக்கு நன்மையே விளையும். அதை மறப்பதால் அழிவே நேரிடும். மறந்தும் கூட உயிர்க்குத் தீங்கு செய்தல் கூடாது.

3. அறச்செயல்களை நாம் நம்மால் முடிந்த வழிகளில் எல்லாம், வாய்ப்புக் கிடைக்கும் போதெல்லாம் இடை விடாமல் செய்ய வேண்டும். மனதால், சொல்லால், செயலால் செய்வதே அறம்.

4. மனத்தின் கண் குற்றம் இல்லாமல் செயல்களைச் செய்வதே அறம். மற்றவை எல்லாம் ஆரவாரச் செயல்களே ! உள்ளொன்று வைத்து புறமொன்று செய்தல் அறமாகாது.

5. பிறர் ஆக்கம் கண்ட இடத்துப் பொறாமையும், அவர் பொருள் வளர்ச்சியின் மீது ஆசையும், அது கைகூடாத போது கொள்ளும் சினமும், அச்சினத்தால் விளையும் தீய சொற்களும் நீக்கிச் செய்வது தான் அறம். குற்றங்களைத் தவிர்த்து மற்றதைச் செய்தலே நற்றவம்.

6. அறத்தை இப்போது வேண்டாம் பின் எப்போதாவது செய்து கொள்வோம் என்று எண்ணுதல் கூடாது. நம் இளமைக் காலத்தேயே நல்லறச் செயல்களைத் தொடங்கி விட வேண்டும். அவ்வாறு செய்தால் அச்செயல் நம் வாழ்நாளின் வழித் தடைகளை எல்லாம் நீக்கி விடும்.

7. அறத்தின் பயன் இத்தகையது தான் என்பதை நமக்கு யாரும் சுட்டிக் காட்ட வேண்டாம். பல்லக்கைச் சுமப்பவனும், அதில் அமர்ந்து செல்பவனும் எத்தகையவன் என்பதை நாம் பார்த்து அறிதல் போல் அறப்பயனை நாம் செய்து உணர்தல் வேண்டும்.

8. ஒருவன் தன் வாழ்நாளில் அறம் செய்யாது வீணாகக் கழித்த நாள்களே இல்லை எனும் அளவுக்கு நன்மைச் செயலைச் செய்து விடல் வேண்டும். அது அவன் துன்பங்களை எல்லாம் துடைத்து விடும்.

9. அறச் செயல்களைச் செய்வதால் வரும் இன்பமே ஒருவனுக்குச் சிறப்பாகும். அறவழி அல்லாது பிற வழிகளால் பெறப்படும் சிறப்புகள் அவனுக்குப் புகழைத் தாரா.

10. எனவே எப்படிப் பார்த்தாலும் சரி ஒருவன் தன் வாழ்நாளில் செய்ய வேண்டியவை எல்லாம் நல்லறங்களே ! தவிர்க்க வேண்டியவை எல்லாம் பொய்யறங்களே ! நன்மையைச் செய், தீமையைச் செய்யாதே என்பது வேத வாக்கல்லவா !!

பாயிர இயல் முற்றிற்று.
( அதிகாரம் 1 முதல் 4 வரை)
-------------------------------------
இல்லறவியல் தொடரும் ....

3 : நீத்தார் பெருமை !

2008-02-28T08:42:00.000+05:30

1. இவ்வுலகத்து ஆசைகளைத் துறந்த துறவியரின் பெருமை அவர்தம் ஒழுக்க நெறிகளே ஆகும். அவை வேதங்கள் விதித்த செயல்களால் சிறப்பன. வாழ்வே வேதமானால் வழி தடுமாற வேண்டாமே !

2. இவ்வுலகத்துப் பிறந்து இறந்தாரை எப்படிக் கணக்கிட முடியாதோ அது போன்றே துறவியரின் பெருமையையும் அளவிட்டுக் கூற முடியாது. அனைத்தையும் கடந்தார் கடவுளல்லவா !

3. உலக வாழ்வின் நன்மை தீமை உணர்ந்து துறவறம் பூண்டாரின் பெருமையே உலகில் சிறந்ததாகும். துன்பங்களைத் துறத்தல் இன்பம் தானே!

4. தன் மன மனவலிமையால் ஐம்பொறிகளையும் அடக்கி ஆள்பவன் இவ்வுலக வாழ்வில் அமைதி காண்பது போல் வீடு பேற்றுக்கும் வித்திடுவான். விதை முளைத்து வளர்தல் போல் இன்பம் பெருகும்.

5. ஐம்புலன்களின் ஆசையை அடக்கியவன் ஆற்றல் இறைவனைக் கூட ஏன் என்று கேட்கும் வலிமையைத் தந்து விடும். ஒழுக்க நெறி பின்பற்றி வாழ்தலால் சிறக்கும். சிறந்தார் என்றும் உயர்ந்தோரே!

6. பிறர் செய்வதற்கரிய செயல்களைத் தம்மாற்றலால் செய்து முடிப்போர் பெரியோர். அவ்வாறு செய்ய இயலாதார் சிறியோர். பெருமையும் சிறுமையும் அவரவர் செயல்களால் வெளிப்படும்.

7. இந்த உலகம் ஐம்புலன்களையும் அடக்கி ஆள்பவனின் கையில் தான் உள்ளது. சுவைப்பதும் பார்ப்பதும் உணர்வதும் கேட்பதும் நுகர்வதும் நல்வழியில் நடை பெற வேண்டும். பாதை தவறினால் ஊர் போய் சேர முடியாது.

8. ஆற்றலும் பெருமையும் உடையவன் ஆணையிடுவதில் தவறில்லை. நிறை மொழி மாந்தரின் பெருமையை அவர்தம் வாய் மொழியாம் வேதங்களே உணர்த்தும். மந்திரங்கள் மாந்தர்களால் தரப்பட்டவை அல்ல. மாண்புடையோர்களால் அருளப்பட்டவை.

9. நற்பண்புகளால் உயர்ந்தோரின் வாய்ச் சொற்கள் பயனளிக்கக் கூடியவை. அத்தகையோர் சினங் கொள்ளுமாறு நாம் செயல்களைத் தூண்டினால் அதன் பயன் நம்மால் தாங்க முடியாத ஒன்றாகி விடும். சினம் கொள்வதை விடக் கொடியது சினத்தைத் தூண்டுதல்.

10. அனைத்து உயிர்களிடத்திலும் அன்பும், கருணையும் உடைய அறவோரே அந்தணர். அவரே இவ்வுலகத்தாரால் பாராட்டப் படுபவர். உயிர்க்குத் துன்பம் செய்யாமல் இருப்பதே துறவு. அதனை உடையாரே மேலோர்.

தொடரும் .......

2 : வான் சிறப்பு

2008-02-25T20:56:00.000+05:30

1. இறைவனுக்கு அடுத்த படியாக இவ்வுலகத்தைக் காத்து நிற்பது மழை. அதனால் தான் தமிழன் மழையைக் கடவுளாகக் கண்டான். இறைவன் உலகும் உயிருமாய் நிறைந்து நிற்கின்றான்.

2. வானத்தில் இருந்து மழை பொழிந்து இவ்வுலகைக் காப்பதால் அது உலகத்தார்க்கு அமிழ்தமாகும்.

3. மழை உண்பவர்க்கு உண்ணக் கூடிய உணவை விளைவித்துத் தந்து இன்றியமையாத நேரத்துத் தானும் உணவாகிறது. உடலுக்கு உயிர் போல் உலகிற்கு மழைத்துளி.

4. வானம் மழை பொழியத் தவறினால் இப்பெரிய உலகத்தே பசித்துன்பம் பெருகும். உணவின்றி உயிர்கள் வாடும். கடல் சூழ்ந்த உலகென்றாலும் கண்ணீர் சிந்தும் பசியால்.

5. மேகங்கள் மழை பொழிய மறந்தால் உழவர்கள் உழுதொழில் செய்ய மாட்டர். ஏர்த்தொழில் பாரில் மறைந்தே போகும். உலகம் எப்படி வாழும் ?

6. ஆக்குவதும் அழிப்பதும் மழைக்கு கை வந்த கலை. வெள்ளப் பெருக்கால் அழிவை ஊட்டும். பஞ்சத்தைப் போக்க பார் மழை பொழியும். இதனால் இவ்வுலகிற்கு மழையே இறைவன்.

7. வானத்திலிருந்து ஒரு மழைத்துளி கூட விழா விட்டால் இம்மண்ணுலகில் சிறிய பசும் புல்லைக் கூட நாம் காண முடியாது. புல்லே முளைக்கா- தென்றால் மரம் செடி கொடிகள் பயிர்கள் தான் ஏது ? உயிர்கள் வாழ வழிதான் ஏது ?

8. மழை இல்லை யென்றால் புல் என்ன கடலே இல்லை. மேகம் வளம் குறைந்து வறண்டு போனால் வெண் மேகங்களே வானில் மிதக்கும். பின் எப்படி கடல் நீர் புரளும் ?

9. மழை பொழியாவிட்டால் மக்களுக்கு மட்டுமல்ல துயரம். மக்கள் போற்றும் தெய்வங்களுக்கும் வழி பாடில்லை. நீரின்றி பூசை எப்படி நடைபெறும் ? வாழ வழி இல்லை என்றால் வழிபாடு ஏது ?

10. மழைத்துளி இல்லை என்றால் உலகில் வாழ்க்கை முறை தடுமாறும். இல்லாதார்க்குக் கொடுக்கின்ற இல்லறத்தானும் தவமேற்கொள்ளூம் துறவறத்தானும் எப்படி வாழ்வர் ? வழியின்றித் தவிப்பர்.

நீரின்றி இந்த உலகமே இல்லை. வயிற்றுக்கு உணவின்றி, வாழ்விற்கு வழி பாடின்றி, மண்ணுக்கு வளமின்றி, வாழ்க்கை எப்படிச் சிறக்கும் ? வாழ்க்கை ஒழுக்கங்கள் எப்படி நிலைக்கும் ? மழையின்றி மண்ணுலகில் மானிடமே இல்லை ! உயிர்கள் நிலைத்து வாழ மழை இன்றியமையாது.

தொடரும் ...........

1 : கடவுள் வாழ்த்து

2008-02-24T08:59:00.000+05:30

1. எழுத்துகள் எல்லாம் அகரத்தை முதலாகக் கொண்டுள்ளன போல் உயிர்களெல்லாம் இறைவனை முதலாகக் கொண்டுள்ளன. முதன்மைப் பண்பு தலைமைப் பண்பல்லவா? அது தரணிக்கே ஆதாரமானது!!

2. ஆற்றல் மிக்க ஆண்டவனின் திருவடிகளைத் தொழுவதே கற்றதின் பயன். இறையை வணங்காத அறிவால் பயனில்லை - பண்பில்லை.

3. மனமலரில் வீற்றிருக்கும் இறைவனின் திருவடிகளை மனத்தில் நினந்தவர் நிலவுலகில் நீடு வாழ்வர். நிலையற்ற உலகில் நிலையானதைப் பற்றுதல் தான் நெஞ்சுக்கு நிம்மதி.

4. விருப்பு வெறுப்பற்ற இறையடியைப் பணிந்தோர் தம்மைத் துன்பங்களிலிருந்து தூய்மைப் படுத்திக் கொள்வர். அவர்க்கு எப்பொழுதும் துன்பமில்லை - இன்பமே கூடும்.

5. செயல் மயக்கங்கள் நம்மைச் சேராதிருக்க வேண்டுமென்றால் பொருள் பொதிந்த இறையடியை நாம் நினைத்தல் வேண்டும். நன்மை தீமை எது எனறு நாம் அறியாதிருப்பதே நம் அறிவு மயக்கம். அம்மயக்கம் தீர வேண்டு மென்றால் ஆண்டவன் திருவடியை மனத்தால் நினைந்து, சொல்லால் போற்றி, கரங்களால் வழி பட வேண்டும்.

6.பொறிகளைப் புலன்வழிச் செல்லாது அடக்கிய புனிதன் இறைவன். அவனை வணங்கினால், நாம் மெய் வழிச் செல்ல நம் பொய் வழி அகலும். அவ்வழி நின்றால் நாம் நிலைத்து வாழலாம்.

7. நம் மனக்கவலை தீர வேண்டும் என்றால் தனக்குவமை இல்லாதான் தாள்களை நாம் போற்ற வேண்டும். போற்றுதல் புகழ் புரிந்தார் செயல் ஆகும். அவ்வாறு நாம் போற்றித் தொழுதால் நாம் போற்றப்படுவோம்.

8. அறக் கடலாகிய இறையடி சேர்ந்தாரே பிறவிக்கடலை நீந்திக் கரை சேர்வர். மற்றவரெல்லாம் மனமயங்கி மயக்கம் கொள்வர்.

9. எண்குணத்தான் தாள்களைப் பணியா விட்டால் நம் அறிவு குறிக்கோள் இல்லாத குப்பைமேடே ! வாழ்வில் வழி தெரியாமல் தவிப்பவர்க்கு வாழ வழி காட்டுவது வேத வடிவான இறையடிகளே !

10. நினைவாலும் சொல்லாலும் செயலாலும் இறை சிந்தனை இல்லாதார் இவ்வுலக வாழ்வைக் கடந்து நிற்பது முடியாத ஒன்று. நம்பிக்கை தான் வாழ்வு. அந்த வாழ்வைப் பெற வழி காட்டுபவன் வானிறைவனே ! அவனைத் தொழுவது ஒன்றே நம்வழி!!

வாழப் பிறந்த மனிதன் வாழ்க்கையைக் காண்பது வழிபாட்டிலே !

தொடரும்.........

வள்ளுவனின் வாய்மொழி

2008-02-22T21:06:00.000+05:30

வான் மறையாம் வள்ளுவம் நாம் என்றைக்குப் படித்தாலும் அது புதுமைதான். இன்று புதிதாய்ப் பிறந்தோம் என்பது போல் குறள் நாளும் நமக்கொரு சேதி சொல்லும். தாசுமகாலில் உள்ள கல்லைப் பெயர்த்தாலும் பெயர்க்கலாம் - ஆனால் திருக்குறளில் உள்ள ஒரு சொல்லைப் பெயர்க்க முடியாது என்ற இம்மொழி உண்மை தான். உண்மையைத் தவிர வேறொன்றும் இல்லை.

தமிழன் எதனையும் வேதமென்று எளிதில் ஏற்றுக் கொள்ள மாட்டான். அப்படிப்பட்ட அவனே திருக்குறளை தமிழ்மறை என்று ஒத்துக் கொண்டுள்ளான் என்றால் உண்மையில் இது வியப்பன்று ! வேதம் என்பது என்ன ? மனிதனைத் துன்பத்திலிருந்து கை தூக்கி விடுவது தான் வேதம். இதனை நான் கூற வில்லை. வேத விற்பன்னன் பாரதி கூறுகின்றான். அவன் சமயங்களை எல்லாம் சாமர்த்தியமாய்ச் சந்தித்தவன்!

பக்குவப்பட்ட மனத்திற்கு பாதை காட்டுவது கீதை மட்டுமன்று - குறளும் தான்!. நினைவு - சொல் - செயல் மூன்றும் நேரியதாய் இருக்க வேண்டும் - தூயதாய் இருக்க வேண்டும் என்பது தான் திருக்குறளின் அடிப்படைக் கருத்து. அறம் பொருள் இன்பம் என்ற மூன்று நிலைகளிலும் இக்கருத்தே வலியுறுத்தப் படுகிறது. அவ்வழியில் முதலில் நிற்பது இறைமை!

தொடரும்........

நல்லது செய்தல் ஆற்றீ ராயினும் ........அறம்

2008-01-24T19:44:00.000+05:30

நல்லது செய்தல் ஆற்றீ ராயினும்
அல்லது செய்தல் ஓம்புமின் !
---அறம்---
............................................................

நாடாக இருந்தால் என்ன ?
காடாக இருந்தால் என்ன ?
எங்கே நல்லவர்கள் இருக்கிறார்களோ
அங்கே நிலமும் நன்றாக இருக்கும் !
நிலம் கெடுவது மக்களால் தான் !
மேடாக இருந்தாலும் பள்ளமாக இருந்தாலும்
நிலத்தின் இயல்பு கெடுவதில்லை.
அதன் மீது நடமாடுகின்ற மக்களே
மண்ணைக் கெடுக்கின்றார்கள்.

எல்லார்க்கும் நம்மால் இயன்ற நல்லவற்றைச் செய்தால் நாம் என்ன குறைந்தா போய் விடுவோம்? செய்கின்றோம் என்ற பெருமித உணர்வே நமக்கு மேன்மையைத் தருமே! எல்லாரும் எல்லார்க்கும் எல்லாவற்றையும் செய்து விட முடியாது. ஒரு சிலரால் தான் அது முடியும்.
இதை உணராத நாம் செய்பவரையும் குறை கூறுகிறோம்.

விட்டுக் கொடுத்தால் ஒன்றும் குறைந்து விட மாட்டோம். பழிக்குப் பழி
வாங்கினால் நிகராகத்தான் இருப்போம். மன்னித்தால் உயர்வடைவோம். செயல் ஒன்றுதான்! அதன் முயற்சியும் ஒன்று தான்! நம் மனந்தான் அதை ஏற்க மறுக்கின்றது. மிகச் சிறந்த அறம் நம்மாலியன்ற நல்லவற்றை நாம் செய்வது தான். இல்லாவிட்டால் தீமையாவது செய்யாமலிருக்க வேண்டும். எப்படிப் பார்த்தாலும் தீமை நன்மையைத் தராது. தீமையை நன்மையால் வெல்லுவது தான் சிறப்பு. மனமும் நம் சுற்றுப்புறமும் கெடாமலிருக்க வேண்டுமென்றால் நாம் நல்ல சிந்தனை உடையவராக இருப்போம். அதுவே நம்மை உயர்த்தும்.

என் நெஞ்சம் திறப்போர் நிற்காண்குபரே - புறம்

2008-01-03T03:58:00.000+05:30

நட்பு உலகில் நனிசிறந்தது. ஏற்றத்தாழ்வு பாராதது. எல்லோரும் எல்லோரிடத்திலும் நட்புக் கொண்டு விடுவதில்லை. மழலை கூட தன்னைக் கனிவாய் பார்ப்பவரைத்தான் பார்த்துச் சிரிக்கும். அன்பு காட்டப்படும் பொழுது தான் சுவைக்கும்.

அன்று அரசன் புலவரிடம் நட்புக் கொண்டான். காரணம் நல்ல சிந்தனை! ஆற்றலும் வலிமையும் ஆதிக்கமும் உடைய அரசன் கவிஞனிடம் கனிவும் கருணையும் உடைய அன்பைச் செலுத்தினான். மாற்றார்க்கு மாறுபடும் சூரியனாய் உள்ள மன்னன், புலவர்க்கு குளிரூட்டும் தண்ணிலவாய் ஒளி வீசினான்.

வேல் தாங்கும் மார்பினை உடைய மாவீரன், தன் நெஞ்சைத் திறந்தால் மாண்புடை அன்பினை வெளிப்படுத்தினான். அதனால்தான் வறுமையிலும் செம்மையுடை புலவன் 'என் நெஞ்சம் திறப்போர் அங்கே உன்னைக் காண்பர்' என்றான் .

நாடோ மக்களோ நட்புடையவராய்த் திகழ்ந்தால் இந்த நன்னிலமே நம்முடையதுதான். அங்கே வேற்றுமை இல்லை! ஒற்றுமை ஒளி வீசும்! உலகம் உவகையால் ஒன்றுபடும்!

படைத்தோன் மன்றப் பண்பிலாளனே !! .... புறம்

2007-11-26T07:20:00.000+05:30

ஏற்றத்தாழ்வு மிக்க உலகம் எதனால் உண்டாகியது? உழைத்து உயர வேண்டும் என்ற உன்னத நோக்கம் இல்லாத மனிதர்களால் தான் உண்டாகியது. இயற்கையின் படைப்பில் வாழ்க்கை வளமுடையதாகத் தான் உலகு படைக்கப் பட்டது. பண்பாடில்லாத மக்கள் தம் மனம் பக்குவப்படாமையால் உலகைப் படுத்தி பகுத்து விட்டனர்.

வறுமையால் வாடுவதை எவரும் ஏற்றுக் கொள்வதில்லை. வாழ்க்கைக்கு அறம் பொருள் இன்பம் என்று இலக்கணம் வகுத்த வள்ளுவனும் வறுமையைச் சாடுகிறான். நெருப்பில் கூட ஒருவன் தூங்கி விட முடியும் ஆனால் வறுமையில் வாழ முடியாது ; அது கொடுமை என்று கூறுகின்றான்.

நேரிய வழியில் பொருளீட்டி, ஈட்டியவற்றைப் பகுத்து, நல்வழி வாழ வழி காட்டுகின்றான். ஒருவன் கையேந்தி பிச்சை எடுத்துத்தான் வாழ வேண்டும் என்ற ஒரு நிலை ஏற்பட்டால் அதற்காக அவனைச் சாடவில்லை. புலவன் அப்படிப் படைத்த படைப்பாளன் பரந்து கெடுக என்கின்றான். தெய்வ நூலில் தெய்வத்தை தேவனாய் வழி பட்ட புலவன், வறுமை உலகைப் படைத்தோனையே பண்பிலாளன் எனச் சாடுகின்றான்.

நினைவும், சொல்லும், செயலும் நேரிய வழியில் செயல் பட்டால் வறுமை இவ்வுலகை விட்டுப் பறந்து செல்லும். பாருலகம் பண்பட்டு வளமான வாழ்க்கைப் பாடம் படிக்கும்.

நோதலும் தணிதலும் அவற்றோ ரன்ன - புறம்

2007-11-17T06:17:00.000+05:30

இன்பமும் துன்பமும் இயற்கையின் நியதி. ஏற்றத் தாழ்வுகள் மனிதனின் ஜாதி. இது வாழ்க்கையை அனுபவித்த கவியரசின் கவிதைத் தொடர்கள். மனம் மயங்குகின்ற நேரங்கள் நம்மை அறியாமலே நம்மைச் செயல் படுத்துகின்றன. துன்பத்திலே மூழ்கித் துடிக்கின்ற போது நெஞ்சம் நினைக்கின்ற நினைவுகள் கீதையாகும்.

நம் செயல்களால் தான் நாம் சினங்கொண்டு இருக்கின்றோம். பின்னர் நல்லவையாய் அவை நடை போடுகின்றபோது அச்சினம் கீழிறங்கி அமைதி மெல்ல மெல்ல தலை தூக்குகின்றது. காலத்தின் சூழ்நிலையில் தனிமை ஒரு சுமை தான். ஓடி ஓடி உழைத்தபின் ஒரு நாள் ஓய்வு என்ற படியில் கால் வைக்கின்ற நம் நிலை நினைவலைகள் தடுமாறும் நிலையாமை தான்.

தொடக்கத்திற்கு முடிவு உண்டு. பிறப்பிற்கு இறப்புண்டு. இன்பத்திற்கும் மறு பக்கம் உண்டு. இயல்புக்கும் மாற்றம் உண்டு. இது கால ஓட்டத்தில் நம்மைச் சேருகின்றது. ஆனாலும் மனித மனம் தடுமாறுகிறது. பட்டறிவு பாடம் சொன்னாலும் பயன் நம்மை அலைக்களிக்கின்றது. ஆனாலும் இவற்றை எல்லாம் அந்தப் புறநானூற்றுக் கவிஞன் எப்படித்தான் ஒற்றை அடியில் அடக்கினானோ??

மனந் தெளிவோம்!!!

தீதும் நன்றும் பிறர்தர வாரா - புறம்

2007-11-14T21:23:00.000+05:30

வாழ்க்கை என்றால் ஆயிரம் இருக்கும்.
வாயில் தோறும் வேதனை நிற்கும்.
நம் மானம் என்ற உயிர் காக்க மனக்கதவை மூடிக்கொண்டால் அது நாலு பக்கம் திறந்து கொள்ளும். அப்போது நம் நிலை எவ்வாறு இருக்கும் ?

ஒன்று நம் செயல்களுக்காக நம்மை நாமே நொந்து கொள்ளும் நிலை.
மற்றொன்று பிறரைக் காரணம் காட்டி மனம் மாறுபடும் நிலை. இது ஏன் ?
நம்முடைய வெற்றிகளுக்கும் நன்மைக்கும் நாம் எப்படிக் காரணம் ஆகின்றோமோ அது போல்தான் நம் துன்பங்களுக்கும் தோல்விகளுக்கும் நாம் தாம் காரணம்.

இன்பத்தைக் கண்டு மனம் மகிழ்கின்ற நாம் துன்பத்தைக் கண்டு
துவளும் போது பிறரைக் கை காட்டுகிறோம். தீதும் நன்றும் பிறர் தர வருவதில்லை! நாமே தான் நம் செயல்களுக்குக் காரணம். நம்மை விட்டுப் பிரியாத நிழலைப் போன்று நம் செயல்களின் பயனும் நம்மைத்தான் பின் தொடரும்.

விதை விதைத்தால் பழம் பெறலாம்.
வினை விதைத்தால் வினைதான் விளையும்.
நல்வினை என்றால் நற்பயன். தீவினை என்றால் தீமைப்பயன்.

இதை நம் மனத்தில் கொண்டால் நாம் பிறர் மீது சினங் கொள்ள மாட்டோம். புன்னகைப்பது ஒன்றும் புரியாத தத்துவமில்லையே !
புரிந்து செயல்களைச் செய்வோம் ! புன்னகைப்போம் !!!

ஒரு முன்னுரை ...........

2007-11-07T20:14:00.000+05:30

இலக்கியங்கள் சில நேரங்களில் நம் சிந்தனையைக் கிளறுகின்றன; இதயத்தைத் தொடுகின்றன!. பாடலின் பொருள் ஆழத்தைப் பார்த்தால் அவை நம் மன ஆழம் வரைக்கும் செல்கின்றன. அந்தப் படைப்பாளன் வாழ்ந்த காலத்தையும், அவன் வாழ்ந்த வாழ்க்கைச் சூழலையும் வைத்துப் பார்த்தால் அவனால் எப்படி இப்படி எல்லாம் சிந்திக்க முடிந்தது என்று நமக்கே வியப்பாய் இருக்கிறது!

எத்தகைய கருத்தையும் அவன் தன் வாழ்வின் பட்டறிவோடு தான் சிந்தித்திருக்க முடியும். தமிழிலக்கியத்திலே புறப்பாடல்கள் சில இன்னும் காலத்தால் மனித மனங்களைப் புடம் போட்டுக்கொண்டிருக்கின்றன. திருக்குறளின் சீரிய கருத்துகள் இன்றும் கால ஓட்டத்தில் காலூன்றி நிற்கின்றன.

இந்த, காலத்தால் அழியாத காவியங்களைத் தீட்டிய கவிஞர்களை நினைத்துப் பார்த்தால் என் நெஞ்சம் விம்முகிறது!. நினைவுகள் சிதறுகின்றன!. நிகழ்வுகள் என்னைச் சிறைப் பிடிக்கின்றன!. அந்த நினைவோட்டத்தில் நான் என் சிந்தனைச் சிறகுகளால் சிறகடித்துப் பறக்கின்றேன்!. அதை என் ஏட்டுக்குள் கொண்டு வர முயற்சிக்கிறேன்!. இது என் எண்ணம்!. என் எண்ணப்பறவை!. இப்பறவை வட்டத்துக்குள் சுற்றுவதால் இடை இடையே தொடக்கங்கள்!.

பதிவுகள் தொடரும்.